Topic 1: Seks en naaktheid... wat zegt het Woord daar over?

Topic 2: Wat is nu een gemeente van Christus en waar vind ik die?

Topic 3: Wat is nu misleiding, of dwaalleer...

Topic 4: Bidden en vasten.

Topic 5: Boeddha,  ja of neen.

Topic 6: Sabbat.

Topic 7: Na de dood van het lichaam, zieleslaap? Of het paradijs...

Topic 8: homosexualiteit/ lesbisch.

Topic 9 : discussie/discussiëren...

Topic 10 : Hemelse Voeding! Zo belangrijk.

Topic 11: mogen vrouwen in de bediening?

Topic 1:  Seks en naaktheid ... wat zegt het Woord daar over?

 

Zelfs in conservatief-christelijke kringen is het gewoon geworden om alle films en tv-series die de entertainmentindustrie aanbiedt kritiekloos te consumeren. En dat is fataal. Een drastische, maar noodzakelijke oproep.

Naar mijn mening maakt de Bijbel op niet mis te verstane wijze duidelijk dat seksualiteit en de ermee verbonden naaktheid heilige dingen zijn die slechts door echtgenoten gedeeld dienen te worden. Wat binnen een huwelijk goed en gepast is, namelijk naaktheid zonder schaamtegevoel is exclusief en een privékwestie. Ik neem dat je het met me eens bent.

Niettemin zijn ontblote huid en seks in de films en tv-series van tegenwoordig geen zeldzaamheid. Het schijnt in toenemende mate moeilijker te worden om nog een film of een serie te vinden waar de camera niet minstens één naaktscène of een daad van vurige hartstocht vangt. En hoewel veel christenen zich tegenwoordig vrij voelen om dat allemaal aan te zien, ben ik ervan overtuigd dat we dat niet moeten doen. Christenen behoren films met naakt- en seksscènes veeleer te mijden. Daar zijn veel redenen voor, maar ik wil me hier tot één reden beperken, een reden die ik bijzonder urgent en overtuigend vind.

Laten we eerst even het volgende vaststellen: wat we op het beeldscherm zien, is zowel feit als fictie. Als we naar naakt- en seksscènes in films kijken, verliezen we het feit soms in de fictie. We kijken naar een fictieve geschiedenis. Maar deze wordt op reële wijze door reële mensen gespeeld. En dat heeft belangrijke consequenties als het om een bedscène gaat. Want om zo‘n scène te kunnen filmen moeten echte mensen echte kleren uitdoen, echte lichamen ontbloten, elkaar op echte plekken aanraken en zich samen in een echt bed bewegen. Misschien is er geen sprake van 100% geslachtsverkeer, maar het gaat wel om echte handelingen van echte mensen. De reden dat seksscènes er echt uitzien is dat ze voor een groot deel ook echt zijn. Het is geen nepboezem die je ziet, de acteurs delen geen nepkussen uit en doen ook niet alsof ze elkaar liefkozend aanraken.

 

Nu de vraag aan de mannen: in welk geval zou je het goed vinden als je vrouw in zo’n scène zou meespelen? Zou je haar morgen naar haar werk laten gaan, als je wist dat ze urenlang half ontbloot met een andere man in bed zou rollebollen, terwijl de cameramannen toekijken, de belichting aanpassen, verschillende invalshoeken zou uitproberen en de regisseur je vrouw zou instrueren: “Nee, je handen daarheen”; “nu die en die beweging maken…”? En jullie vrouwen, in welk geval zou je het goed vinden, als je man een andere vrouw zou uitkleden en kussen en in bed neerleggen? Ik neem aan dat je je geen scenario kunt voorstellen waar zoiets acceptabel, moreel en juist zou zijn. Houd die overtuiging even vast.

We kennen het tweede van de beide grootste geboden van God: “Heb uw naaste lief als uzelf.” Dit gebod wil zeggen dat je gedrag ten opzichte van de persoon van wie je het meest houdt, je gedrag bepaalt ten opzichte van de persoon van wie je het minst houdt of die je niet eens kent. God neemt aan dat je je eigen belangen beschermt, en dit eigenbelang maakt Hij tot maatstaf voor de bescherming van de belangen van anderen.

We hebben vastgesteld hoe onacceptabel het voor je vrouw is om zich voor de camera te ontbloten, of hoe onacceptabel het voor je man is om met een actrice seks te simuleren. Dit is een goede aanwijzing hoe je over zo’n glamourgirl uit Hollywood behoort te denken, als ze haar kleren uittrekt en voor de draaiende camera een andere man omhelst. Je hebt niet het recht om het lichaam van de actrice minder heilig te vinden dan het lichaam van je huwelijkspartner. Als je het onverdraaglijk vindt, dat je vrouw seksuele handelingen en genot met een andere man speelt, dan moet het net zo onverdraaglijk voor je zijn om je daarmee te amuseren als iemand anders deze handelingen en dit genot speelt. Wie weigert naar dergelijke dingen te kijken heeft ten diepste zijn naaste evenzeer lief als zichzelf – dan heb je die actrice lief zoals je je eigen vrouw liefhebt.

De realiteit is dat de Bijbel de dingen die deze acteurs doen verbiedt. En als de Bijbel deze handelingen verbiedt, verbiedt hij ook je voyeuristische deelname eraan. Als de acteurs zondigen door intimiteit na te spelen, zondig je zelf ook als je naar deze intimiteit kijkt. Maar je eigen schuld is wel groter, omdat je een christen bent, iemand die net als Christus over deze acteurs behoort te denken en met de ogen van Christus naar hen behoort te kijken. God verhoede dat je ooit zou accepteren dat je vrouw uit de kleren zou gaan om ons te amuseren! En zo verhoede God eveneens dat je ooit zou toestaan dat een andere vrouw voor je uit de kleren gaan!

Tim Challies

 Stichting Bijbel & Onderwijs - Bijbel&Onderwijs

 

 

Topic 2: Wat is nu een gemeente van Christus, en waar vind ik die?

 

Voor wie de familie van Jezus heeft gevonden, zijn samenkomsten heerlijk, bemoedigend en bevrijdend, voor wie nog niet heeft kunnen proeven van Zijn Liefde zou ik alleen kunnen zeggen neem een hapje en u zal een zeven gangen menu bestellen! Contacten of familie in de Heer zijn dan ook zeer belangrijk, na de persoonlijke relatie met Jezus! 

 

Wat is er anders wanneer we thuis samenkomen, of in een goede gemeente? Het grootste verschil ligt erin dat er in de wereld van geloof geen hiërarchie kan zijn, de grootste misleiding van de katholieke kerken! Ofwel ben je gelovig ofwel niet, heilig of niet, en wie bij de gelovigen hoort daar is geen verscheidenheid, God heeft geen aanziens des persoons, God kijkt naar uw hart. Niemand heeft een titel nodig, niemand is bijzonderder dan een ander, we zijn elk uniek gemaakt om onze opdracht goed te kunnen uitvoeren, niemand buiten God en Zijn Zoon moeten vereerd worden, en heiligen, priesters, voorgangers moeten niet op handen worden gedragen, alle dank gaat en moet naar Onze Schepper gaan!

We bemoedigen elkaar als één familie in Jezus, we vormen samen één lichaam, niemand is uitgesloten, het is de bedoeling dat er actief gefocust wordt op de tegenwoordigheid van God, daar waar alles mogelijk wordt. Wat bij de mensen onmogelijk is, is bij God wel mogelijk!  Dat is werkelijk kerk zijn.

Wanneer u naar een bijeenkomst gaat weet dan dat u alles kan ontvangen wanneer u in geloof staat, dat zelfs in deze tegenwoordigheid alles u al is gegeven voor u het vraagt!

Ga steeds  met grote verwachtingen! We leggen ze bij de Troon van God neer, bereidt u ook even voor, voordat u naar een bijeenkomst gaat, wie werkelijk wil ontvangen van de Heer neemt een bijeenkomst serieus, maak voor jezelf reeds een stilte-dank moment voorafgaand aan de bijeenkomst, met uw wensen aan de Vader. Zorg er ook voor dat "tijd" geen probleem vergt, het in de gaten houden van het uurwerk omdat u nog een andere afspraak hebt belemmert uw zegen, in de tegenwoordigheid van God bestaat geen tijd, daarom is er ook een dag in de week uitgeroepen om werkelijk aan God te besteden, maar in feite is het elke dag een dankbare Gods dag! Zorg dat u helemaal ontspannen kunt deelnemen aan de bijeenkomst, in de vreugde van de Heer! Een samenkomst is een moment van vreugde die blijft! Gods zegen lieve broers en zussen!

Weet u niet waar u een goede, of laat ons zeggen een juiste gemeente kunt vinden bij jou in de buurt, dan help ik u graag daarbij!

 

Volgend artikel op revive,  maart  2022:

Ard is onderdeel van een huisgemeente in Zeeland en ziet het aantal huiskerken snel vermenigvuldigen in de provincie. Dat komt mede voort uit een grote honger onder de jeugd, zegt hij. “Met name in de traditionele kerken is de honger enorm. Jongeren willen de levende God leren kennen en dat zorgt ervoor dat er regelmatig mensen tot bekering komen en worden gedoopt.” Ard vertelt wat hij ziet gebeuren.

Hij geeft aan dat er veel gebeurt in het Zeeuwse en daarbuiten, maar dat deze gebeurtenissen niet per se gedeeld worden op bijvoorbeeld social media. Daarom is het voor een buitenstaander flink uitzoeken wat er precies gaande is. “Ja, we zijn super enthousiast over wat God doet. Maar we bellen niet uit onszelf de krant”, lacht Ard.

Hij vertelt hoe hij samen met zijn vrouw en een ander stel in 2017 op zoek ging naar God. “We kwamen in contact met onderwijs van The Last Reformation. Tijdens het volgen van dit onderwijs kwamen wij erachter dat we, ondanks onze kerkelijke opvoeding, bepaalde onderwerpen nog nooit zo begrepen hadden. Dat je je moet bekeren van je zonden. Dat je gedoopt wordt, dat je hiermee sterft met Jezus en weer met Hem opstaat. Dat Hij je werkelijk nu al verlost van je zonden. Deze bekende dingen waren toch een soort nieuw voor ons.” 

Wekelijkse samenkomsten
Ard liet zich dopen samen met zijn vrouw en vrienden. Na de doop is er voor hen gebeden met handoplegging voor de Heilige Geest zoals in Handelingen. In de periode daarna zijn ze begonnen met het wekelijks samenkomen om elkaar op te bouwen.  

“In de eerste twee jaar kwamen we samen met vier gezinnen. Soms dachten wij: ‘is het niet egoïstisch dat we alleen met dit gezelschap samenkomen?’ Maar het was nodig om goed te wortelen in Jezus. In deze tijd leerden we elkaar op te bouwen en te bidden voor elkaar. Doordat ons geloof groeide begonnen we ook veel te getuigen tegen andere mensen. Op een gegeven moment sprak de Heilige Geest dat we de deuren open mochten zetten, en ineens ging het hard. Binnen een aantal weken tot maanden zaten we met veertig á vijftig personen in een huiskamer. 

De kracht van een kleine groep (6-10 volwassenen), wat wij familiegroep noemen, is dat je van hart tot hart met elkaar spreekt. Doordat er zoveel mensen waren, ging dit niet meer. We waren al aan het nadenken over splitsen toen corona kwam.” Tijdens corona zijn ze verder gaan splitsen en zo ontstonden er groepen in Oost-Souburg, Kapelle en in Waarde. Nu groeit het aantal familiegroepen nog regelmatig en komen er steeds meer mensen tot bekering.

“ In onze familiegroepen bespreken we alles met elkaar. God vraagt ons te bekeren van onze zonden. Mogen wij vanuit liefde elkaar hierover aanspreken en elkaar scherp houden? Wil jij je bekeren van de dingen die jij wilt vast houden waarvan God zegt, laat maar los? Bekering dus! We brengen vervolgens alles, in geloof, bij Jezus. Dit is ons fundament. Hij is onze Redder.

 

De waterdoop en het ontvangen van de Heilige Geest hoort hier ook bij om de nieuwe schepping te worden waar de bijbel over spreekt. Dit laatste is dus zichtbaar in onze levens. We groeien samen op, om Jezus beter te leren kennen. Soms is dat oncomfortabel. Je daagt elkaar uit om te groeien, zowel bij je familiegroep als tijdens de samenkomst.”

Heilige Geest
Ard vertelt dat de familiegroepen vaak door de week samen komen en dat veel mensen op zondag elkaar opzoeken om samen lichaam zijn zoals de bijbel dit beschrijft. Tijdens deze samenkomsten delen ze getuigenissen, openbaringen, en doen ze aanbidding.  

“We weten eigenlijk nooit hoe de samenkomsten verlopen. Elke samenkomst vragen we of de Heilige Geest de samenkomst wil leiden en dat is elke keer anders. We hebben dus ook geen voorgangers of leiders omdat we geloven dat iedereen iets heeft. Een lied, een tekst of een getuigenis.  En elke keer merken we dat de Heilige Geest de samenkomst leidt.”

Getuigenissen
“De getuigenissen zijn er talloos. Tijdens een aanbiddingsavond kwam er een jonge dame. Zij was kerkelijk opgevoed, was bekend met de bijbel en probeerde echt een relatie met God te hebben maar zat desondanks dat toch in een diepe depressie. Tijdens deze worshipavond werd zij sterk geraakt door de Heilige Geest. Uiteindelijk heeft ze na een periode van discipelschap zich bekeerd, laten dopen en vervuld met de Heilige Geest en is ze volledig bevrijd van haar depressie. En nu leidt ze andere dames in de liefde van God. Als je ziet hoeveel discipelen ze al heeft ‘gemaakt’, dan is dat bizar.

Een aantal weken geleden hielden we een grotere samenkomst en tijdens deze dienst zijn meerdere mensen vervuld met de Heilige Geest, waaronder ook kinderen, en aan het einde van de samenkomst zijn er 3 personen gedoopt.”

Ze hebben ook een groep jongvolwassenen die bijvoorbeeld op zaterdagavonden de straat op gaan om voor mensen te bidden en te evangeliseren en op die manier hele mooie connecties leggen. 

“Er gebeurt gewoon bizar veel. Echt super veel. Als ik nu zie hoe jongeren contact met ons zoeken en Jezus willen vinden. Dat is geweldig. We hebben contact met een jeugdgroep die trouw zijn aan hun kerk, maar wel super vurig zijn. Ze lopen wel tegen grenzen aan binnen hun eigen gemeente. Maar ze willen niets anders dan Jezus. Ik zie hier een beweging van God onder de jeugd, daar gaat nog heel veel mee gebeuren.”


Is de belangstelling reeds gewekt en u wilt meer weten over Gods liefde en de persoonlijke relatie met Jezus,
Stuur mij gerust een mailtje, dan kijken wij wat voor u het beste is nu op dit moment van uw leven,

van harte welkom!

Heidi

 

 

Topic 3: Wat is nu misleiding, dwaalleer?

 

MINDFULNESS EN HET GEVAAR ERVAN

Mindfulness is niet meer weg te denken uit de westerse samenleving. In veel bedrijven, (sport-)organisaties, gevangenissen, ziekenhuizen en scholen worden mindfulness-technieken geïmplementeerd. Ook de klinische psychologie en psychiatrie hebben mindfulness opgenomen in hun therapieën tegen depressies, stress, burn-out klachten en verslavingen.

Het doel van mindfulness-trainingen is bewustwording van lichaam en ziel (gedachten, gevoelens, emoties, zintuigelijke waarnemingen), die ontspannend zouden moeten werken. Methodes die gebruikt worden zijn allerlei vormen van meditatie, zoals zit-, bodyscan- en bewegingsmeditatie (dans, Qigong, Thai Chi), ademhalingstechnieken, yoga, stilte retraite, mindful kijken en luisteren, etc.

De oorsprong van mindfulness ligt in het Boeddhisme, uit Sati (wat mindfulness betekent) en is gebaseerd op Zen en Tibetaanse meditatietechnieken. Mindfulness wordt beschouwd als een kracht, die bijdraagt aan het bereiken van nirvana; een staat van verlichting.

Bij mindfulness heb je God niet nodig. Mindfulness zit vol hoogmoed en is op zoek naar het "zelf". In plaats van bewustwording van jezelf (wat mindfulness beweert), zet je de deuren open voor de duisternis. Zodra jij besluit deze weg van Boeddha te bewandelen, zul je de weg van de God van de Bijbel verlaten.

MAG EEN CHRISTEN AAN MINDFULNESS DOEN?

Wanneer je de spirituele oorsprong en de doelen van mindfulness begrijpt, dan wíl je als Christen zijnde niet eens hier aan meedoen! Waarom zou je zo graag met de wereldse trends mee willen doen, als het je tot geestelijke gevangenschap voert? Waarom zou je als een wedergeborene (een nieuwe schepping in Jezus Christus) verlangen naar en meedoen met de wegen van Boeddha?

IS CHRISTFULNESS DAN WEL EEN OPTIE OM AAN MEE TE DOEN?

Het klinkt zo vroom .... christfulness ....., maar het is niks anders dan mindfulness! Het is een verchristelijke versie, die net zo destructief is als het origineel. De bedenkers hiervan willen leuk meedoen met de trends van de wereld en gieten er een zogenaamd christelijk sausje over heen. Helaas sluipt het bij sommige kerken naar binnen, waardoor de gemeente en levens van gelovigen worden bevuild.

Kolossenzen 2 : 6-10 : "Gelijk gij dan Christus Jezus, den Heere, hebt aangenomen, wandelt alzo in Hem; Geworteld en opgebouwd in Hem, en bevestigd in het geloof, gelijkerwijs gij geleerd zijt, overvloedig zijnde in hetzelve, met dankzegging. Ziet toe, dat niemand u als een roof vervoere door de filosofie, en ijdele verleiding, naar de overlevering der mensen, naar de eerste beginselen der wereld, en niet naar Christus; Want in Hem woont al de volheid der Godheid lichamelijk; En gij zijt in Hem volmaakt, Die het Hoofd is van alle overheid en macht."

Lukas 9 : 23-24 : "En Hij zeide tot allen: Zo iemand achter Mij wil komen, die verloochene zichzelven, en neme zijn kruis dagelijks op, en volge Mij. Want zo wie zijn leven behouden wil, die zal het verliezen; maar zo wie zijn leven verliezen zal, om Mijnentwil, die zal het behouden."

Alleen door het onderwerpen aan Gods Woord en door gehoorzaamheid, vertrouwen erin en het toepassen ervan zul je wandelen in geloof! De Bijbel spreekt negens over het vinden van 'jezelf' en de bewustwording ervan! Maar, de Bijbel spreekt over het afleggen van de oude mens en wandelen naar de Geest!

Johannes 14 : 6 : "Jezus zeide tot hem: Ik ben de Weg, en de Waarheid, en het Leven. Niemand komt tot den Vader, dan door Mij."

Door het werk van Christus en de wedergeboorte, heb je de hoogste status bereikt die een mens kan bereiken: een kind van God te zijn! Met geen ander geloof, filosofie of levenswijze met al zijn technieken, methodes en rituelen is die status te verkrijgen. Alleen door geloof in Jezus Christus en Zijn Volbrachte Werk. Alleen Hij heeft alles wat gebroken was hersteld.

1 Timoteus 4 : 1-2 : "Doch de Geest zegt duidelijk, dat in de laatste tijden sommigen zullen afvallen van het geloof, zich begevende tot verleidende geesten, en leringen der duivelen, door geveinsdheid der leugensprekers, hebbende hun eigen geweten als met een brandijzer toegeschroeid."

Blijf dus weg bij mindfulness! Het is een duivelse leer! Laat je niet verleiden door wie dan ook om hier aan mee te doen. De druk en verleidingen uit de wereld worden in de laatste tijden steeds groter en als Christen zal je je waarschijnlijk steeds meer als een vreemde voelen. Maar weet dat God met je is en wat is er mooier dan Zijn kind te mogen zijn!

 

New age in kerk en gemeente.

 

New agers zijn ervan overtuigd, dat de wereld is overgegaan van het Vissentijdperk (met zijn vaste waarden, tegenstellingen en oorlogen) naar het Waterman-tijdperk waarin harmonie en vrede heerst. Zij verwerpen de joods-christelijke wereldvisie, propageren een hindoe-holistisch wereldbeeld en stellen zich open voor het spirituele, esoterische gedachtegoed.

 

Op de Amerikaanse site understandthetimes.org, 26-01-2019, stond een artikel over de grote invloed van deze on-Bijbelse denkrichting op kerk en gemeente, dat beperkt en gewijzigd wordt overgenomen. “Het is algemeen bekend dat de new-age beweging juist nu een sterke positie in onze cultuur heeft.

Boekhandels zijn voorzien van bestsellers die mensen leren hoe ze kristallen moeten gebruiken, hoe ze moeten mediteren en ‘hoger bewustzijn’ moeten cultiveren en hoe ze contact kunnen maken met spirituele gidsen.

New agers als Deepak Chopra en Eckhart Tolle blijven miljoenen boeken verkopen die het idee onderwijzen, dat God een onpersoonlijke kracht in het universum is en dat we de relatie met deze kracht moeten cultiveren door ons bewustzijn te veranderen en zaken als mindfulness of yoga te beoefenen.

 

Een studie wees uit, dat heksen in aantal de presbyteriaanse christenen in de VS met 100.000 overtreffen, met 1,5 miljoen zichzelf gekwalificeerde heksen groeit het heidendom astronomisch. 27 % van de Amerikanen noemt zich ‘spiritueel maar niet religieus’, inclusief 35 procent van de protestantse christenen. Dit is momenteel een van de snelgroeiende spiritueel-religieuze groeperingen in het Westen. In feite blijft het aantal dat zich heks of heiden noemt toenemen, terwijl zij die zich protestants christen noemen, verminderen.


We zien dit zelfs in de politiek: heksen haalden recent het nieuws met rituelen in een poging om bijv. Brett Kavanaugh en Donald Trump te vervloeken door rond een altaar te zingen met dierschedels en poppen met gezichten van de twee mannen erop.

Een nieuwe studie, uitgebracht op 1 oktober 2018, door Pew Research, onthulde iets schokkends. Pew Research ondervroeg Amerikanen naar hun mening over de volgende vier new-ageleringen:

 

1) spirituele energie bestaat in materiële dingen,

2) paranormaal begaafden hebben een betrouwbaar inzicht in de toekomst,

3) reïncarnatie en

4) astrologie.


Niet alleen hing 62 procent van het grote publiek ten minste één van deze new-age leringen aan, 61 procent van de belijdende christenen eveneens.

 

Bijna een derde deel van de belijdende kerk gelooft, dat het opnieuw zal leven in een ander lichaam op deze planeet, dat komt door de gezaaide verwarring van het nieuwe tijdperk, 

ook al zegt de Bijbel in Hebr 9:27 dat reïncarnatie in tegenspraak met het evangelie is: Het is voor de mensen beschikt eenmaal te sterven en daarna volgt het oordeel. 

We zullen voor de rechterstoel van Christus staan. Vier op de tien belijdende christenen gelooft in paranormaal begaafden als een acceptabel middel om de toekomst te voorspellen,

hoewel de Bijbel herhaaldelijk deze praktijk veroordeelt o.a. in Deut 18: 10-12.” De opsomming in deze verzen is duidelijk: 

Onder u mag niemand gevonden worden die ….. waarzeggerij pleegt ….. die bezweringen doet,

die een dodenbezweerder of een waarzegger raadpleegt. Want iedereen die zulke dingen doet,

is een gruwel voor de Heere.

 

 

Bijvoorbeeld Yoga, lenig zijn is fijn maar kies liever stretch oefeningen , want de oorsprong van yoga zijn verschillende goden, u hoort het al dit is niet Bijbels en komt niet van God.

 En ook ik las jaren vele boeken en heb ooit meditatie en yoga gedaan, maar in feite gebeurde er niets werkelijks met mij, het waren vluchtige voorbijgaande momenten.

De Here heeft mij gelukkig bevrijdt in 2019. toen werd ik op slag genezen van een 10 jaar durende ontstekingsziekte. 

 

Want als je dit dieper gaat onderzoeken zijn dit wegen die niet naar God leiden maar je net van Hem weghouden.

Daarom heet dit ook afgoderij (van God af). Willen wij dat werkelijk?  Het gaat er dus om je focus op de waarheid te houden en je leven te vullen met waarheid.

U kan in vele spirituele richtingen mooie inzichten bekomen, maar ook deze zullen even snel aan uw gedachten weer voorbijgaan als ze erin zijn gegaan.

 

Ik heb zelf de hele weg afgelegd, ik kan er over meespreken, maar als je uiteindelijk door Jezus bij God aankomt, is dat een heel ander verhaal,

het is geen verhaal zelfs, het is een ommekeer, in feite besta je vanaf die dag!!! Als je bij Jezus aankomt, dan weet je je bent thuis,

de zoektocht houdt hier op. Amen.

 

Wanneer u de juiste weg aanvoelt doordat Jezus in uw hart is komen regeren dan kunt u gemakkelijk jezelf en uw omgeving reinigen van alles wat niet van God komt,

ik ruilde mijn tv in voor de Bijbel, waarschijnlijk het beste dat ik ooit deed in mijn hele leven. de tv is een echte brainwaschmachine,

ook de radio hoeft niet te veel aan te staan, vul uw dagen met aanbiddingsmuziek, opwekkingsliederen en Bijbellezen,

en hou er goede relaties op na, zijn uw vrienden bezig met onreine zaken is het mogelijk dat je zelf ook in de val trapt.

Als je reine vrienden wilt en dat is zeer goed voor uw geloof aan te sterken, zoek dan een goede gemeente,

kijk ook eens op de ''TLR MAP" dat is een wereldkaart waar je in één oogopslag kan zien wie er in je buurt geest vervuld is,

spreek met elkaar af, creëer een worship middag waar bevrijding en genezing kan plaatsvinden!

 

Johannes 3:16

16Want alzo lief heeft God de wereld gehad dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder, die in Hem geloofd, niet verloren ga, maar eeuwig leven heeft.

17' Want God heeft zijn Zoon niet in de wereld gezonden, opdat Hij de wereld veroordelen zou, maar opdat de wereld door Hem behouden wordt.

18Wie in Hem gelooft, wordt niet veroordeeld; wie niet geloofd, is reeds veroordeeld, omdat hij niet heeft geloofd in de naam van de eniggeboren Zoon van God.

19Dit is het oordeel, dat het licht in de wereld gekomen is en de mensen de duisternis liever gehad hebben dan het licht, want hun werken waren boos.

20Want een ieder, die kwaad bedrijft, haat het licht, en gaat niet tot het licht, opdat zijn werken niet aan de dag komen.

21maar wie de waarheid doet, gaat tot het licht, opdat van zijn werken blijke, dat zij in God verricht zijn.

 

 

Topic 4: Bidden en vasten.

Bidden en vasten, we noemen ze vaak in één adem (de Bijbel trouwens ook!). Maar terwijl de praktijk van gebed duidelijk terrein wint in het leven van veel christenen, weten een aanzienlijk aantal niet zo goed raad met de Bijbelse praktijk van het vasten… Een motiverend artikel van Derek Prince.

Vasten is vrijwillige onthouding van voedsel, voor geestelijke doeleinden. Het is een manier die God zelf Zijn kinderen heeft aangereikt om zich te verootmoedigen voor Hem. Jezus zelf deed het ook en leerde het Zijn discipelen. Als Jezus sprak over vasten, zei Hij niet: ‘als je vast…’, maar ‘wanneer je vast…’, en plaatste daarmee de praktijk van het vasten op één lijn met geven aan de armen en aan gebed (zie Mattheüs 6:1-15).

In dit artikel zullen we kijken hoe vasten de innerlijke mens kan veranderen. Het eerste wat we daarbij duidelijk in de Bijbel moeten vaststellen is het volgende: De kracht die het leven als christen mogelijk maakt, is de Heilige Geest. Geen enkele andere kracht stelt ons in staat het leven te leven dat God van ons als christen verlangt. We krijgen dat niet voor elkaar met uitsluitend onze eigen wilskracht. Leven als christen is alleen mogelijk in afhankelijkheid van de Heilige Geest. Als we leren hoe we de kracht van de Heilige Geest in ons leven kunnen vrijzetten, zodat we de dingen kunnen doen die we in onze eigen kracht niet kunnen, dan hebben we de sleutel gevonden tot een succesvol en vruchtbaar leven als christen. Jezus was hier duidelijk over tegen Zijn discipelen, na Zijn opstanding, voordat Hij ze uitzond in een eigen bediening. In Handelingen 1:8 zei Hij:

maar u zult de kracht van de Heilige Geest ontvangen, Die over u komen zal; en u zult Mijn getuigen zijn, zowel in Jeruzalem als in heel Judea en Samaria en tot aan het uiterste van de aarde.

Eigenlijk zei Hij hiermee: ,,Om te kunnen doen wat Ik je heb opgedragen, zul je een kracht nodig hebben die groter is dan je eigen kracht. Die kracht zal de Heilige Geest je geven. Stap niet uit in je bediening voordat je de kracht van de Heilige Geest ontvangen hebt.’’

Vergelijk deze woorden eens met die van Paulus in Efeziërs, waar hij voornamelijk spreekt over de kracht van het gebed:

Hem nu Die bij machte is te doen ver boven alles wat wij bidden of denken, overeenkomstig de kracht die in ons werkzaam is... (Efeziërs 3:20)

Paulus zegt dat God oneindig veel meer kan doen dan wij ons ooit kunnen voorstellen, maar dat dat afhangt van Zijn kracht die in ons werkt. Wat God door ons heen kan doen, hangt dus niet af van ons voorstellingsvermogen, maar van Zijn bovennatuurlijke kracht die in en door ons heen vrijkomt, of het nu gaat om de kracht van een gebed, een preek, een gesprek, of om welke andere vorm van bediening ook. Het gaat erom dat we ontdekken hoe we de kracht van de Heilige Geest kunnen laten vrijkomen en hoe we kanalen of instrumenten kunnen worden waardoor Hij onbelemmerd kan werken.

Als we dit begrepen hebben, dan kunnen we door naar het volgende belangrijke, universele principe uit de Bijbel, naar de oude vleselijke natuur. De oude vleselijke natuur van de mens zit zo in elkaar dat ze lijnrecht staat tegenover de Heilige Geest en zich niet onderwerpt aan de Heilige Geest, maar zich tegen Hem verzet. In het Nieuwe Testament wordt deze vleselijke natuur (die we van nature allemaal hebben voor we veranderd worden door onze wedergeboorte) het vlees genoemd. Deze term slaat niet noodzakelijk op ons fysieke lichaam. De hele natuur die we geërfd hebben van onze eerste vader, Adam, wordt hiermee bedoeld. En die aartsvader, Adam, was een rebel, een opstandeling. Met andere woorden, ergens diep in ons allemaal leeft een rebel, onze vleselijke natuur! In Galaten 5:16-17, zegt Paulus over die vleselijke natuur:

Maar ik zeg: Wandel door de Geest en u zult zeker de begeerte van het vlees niet volbrengen. Want het vlees begeert tegen de Geest in, en de Geest tegen het vlees in; en die staan tegenover elkaar, zodat u niet doet wat u zou willen.

Dat is heldere taal en de consequenties zijn heel belangrijk. De vleselijke natuur verzet zich tegen de Geest van God. Als we eraan toegeven, verzetten we ons dus tegen de Geest van God. Als we ons willen overgeven aan de Heilige Geest, dan moeten we afrekenen met de vleselijke natuur, want zolang die ons beheerst en door ons heen werkt, gaat alles wat we doen tegen de Heilige Geest in. Dit gaat niet alleen over onze lichamelijke behoeften, maar ook over wat de Bijbel het ‘vleselijke denken’ noemt. Dat is de manier waarop onze oude, vleselijke, niet-wedergeboren natuur denkt. In een krachtig Bijbelvers in Romeinen doet Paulus een belangrijke uitspraak over het vleselijke denken:

Immers, het denken van het vlees is vijandschap tegen God. Het onderwerpt zich namelijk niet aan de wet van God, want het kan dat ook niet. (Romeinen 8:7)

Dit zijn krachtige woorden. Paulus zegt dat het vlees zich verzet tegen de Heilige Geest; het vleselijke denken is vijandschap tegen God. Het vleselijke, niet-wedergeboren denken is dus niet neutraal. Er wordt ook niet gesuggereerd dat de vleselijke natuur en het vleselijke denken overgehaald kunnen worden tot het doen van Gods wil. Dat is onmogelijk. Het vleselijke denken is van nature vijandig tegenover God.

Maar wat is dan het vleselijke denken? Ik heb het als volgt begrepen: het is het denken van de oude, niet wedergeboren ziel. De functies van de ziel worden meestal onderverdeeld in de wil, het verstand en het gevoel. Bij elk van deze functies past een kort, typerend zinnetje. De wil zegt voortdurend: ,,Ik wil dit of dat…’’. Het verstand zegt steeds: ,,Ik denk dat… Ik vind dit…’’. De emoties zeggen voortdurend: ,,Ik voel me zus of zo...’’ Zo werkt de vleselijke natuur. Als we ons nu willen onderwerpen aan de Heilige Geest, en als de Heilige Geest vrij door ons heen moet kunnen werken, dan moet de vleselijke natuur onderworpen worden aan de Heilige Geest. Wij moeten ons ‘ik wil…’, ‘ik denk…’ en ‘ik voel…’ onderwerpen aan de Geest van God. Naar Jezus’ voorbeeld in de Bijbel, wordt dit gedaan door vasten. Zo deed Jezus het, zo deed Paulus het, en het wordt ook van jou en mij verwacht dat we het zo doen.

Vasten in het leven van Jezus

In Lukas 4:1-2 lezen we: Jezus, vol van de Heilige Geest, keerde terug van de Jordaan en werd door de Geest naar de woestijn geleid, waar Hij veertig dagen verzocht werd door de duivel. En Hij at niets in die dagen en ten slotte, toen die voorbij waren, kreeg Hij honger. (Lukas 4:1-2)

Voordat Jezus in de openbaarheid trad met Zijn bediening, had Hij twee belangrijke, beslissende ervaringen. De eerste was toen de Heilige Geest op Hem neerdaalde en Hij de bovennatuurlijke kracht van de Heilige Geest ontving voor Zijn bediening. Maar Jezus begon hierna nog niet onmiddellijk met Zijn bediening.

De tweede ervaring bestond uit veertig dagen vasten in de woestijn. Hij onthield zich van voedsel en concentreerde zich op geestelijke dingen. Klaarblijkelijk raakte Hij in die periode in een regelrecht conflict met satan gewikkeld, een gevecht ‘van man tot man’. Door Zijn vasten kwam Hij als overwinnaar tevoorschijn uit die eerste strijd met satan.

Hieruit wordt duidelijk, dat vasten essentieel is als we in ons leven en onze omgeving satan willen overwinnen. Als Jezus het nodig had om te vasten voor overwinning, begrijp ik niet hoe iemand van ons zou kunnen denken het wel zonder vasten te kunnen klaarspelen. Let goed op de gevolgen van vasten in Jezus’ leven. In Lukas 4:14 staat:

En Jezus keerde door de kracht van de Geest terug naar Galilea, en het gerucht over Hem verspreidde zich door heel de omgeving.

Er is een opvallend verschil tussen de twee geciteerde teksten. Toen Jezus de woestijn inging, was Hij vol van de Heilige Geest. Maar toen Hij na veertig dagen vasten terugkeerde uit de woestijn, staat er dat Hij in de kracht van de Heilige Geest kwam. Het is dus één ding om vol te zijn van de Geest, maar het is een tweede om in de kracht van de Geest te zijn. Sinds Zijn doop is de Geest er geweest in Jezus' leven. Maar door Zijn vasten is de kracht van de Heilige Geest vrijgekomen om ongehinderd door Zijn leven en bediening heen te kunnen stromen. Hierin ligt een belangrijk voorbeeld voor ons. Jezus zelf zei later in Johannes 14:12:

Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Wie in Mij gelooft, zal de werken die Ik doe, ook doen, en hij zal grotere doen dan deze, want Ik ga heen naar Mijn Vader.

Ik wil benadrukken dat de werken die Jezus deed, begonnen met vasten. Als wij de werken willen doen die Hij deed, lijkt het me logisch dat we beginnen waar Jezus begon – met vasten.

Terug naar ons verhaal over de strijd met onze vleselijke natuur. Paulus schrijft zijn eigen relaas over de worsteling met zijn vleselijke natuur en hoe hij overwinning kreeg. In 1 Korinthiërs 9:25-27 beschrijft Paulus dit gevecht als een atleet die traint om te kunnen winnen:

En iedereen die aan een wedstrijd deelneemt, beheerst zich in alles. Zij nu doen dat om een vergankelijke krans te ontvangen, maar wij om een onvergankelijke te ontvangen. Ik loop daarom niet zonder duidelijk doel en ik vecht zó met de vuist dat ik niet maar wat in de lucht sla. Maar ik oefen mijn lichaam op harde wijze en maak het dienstbaar, opdat ik niet misschien, na anderen gepredikt te hebben, zelf verwerpelijk word.

Paulus besefte dat hij zijn vleselijke natuur steeds opnieuw moest onderwerpen, wilde hij slagen in zijn goddelijke roeping. Dit stelt ieder van ons voor de vraag: Wie is de meester en wie is de dienaar in ons? Is het lichaam de meester en de Heilige Geest de slaaf? Of is de Geest de meester en het lichaam de dienaar? Ik wil je wel vertellen: Je lichaam kan een geweldige dienaar zijn, maar een vreselijke meester.

Eén van mijn vrienden, een advocaat uit de omgeving van Washington, D.C., had mij horen prediken over vasten en nam daarop het besluit daar een goede gewoonte van te maken. Hij zette een dag apart om te vasten en het werd een vreselijke dag. Telkens als hij over straat liep, passeerde hij wel een of ander restaurant waar de etensgeuren hem in verleiding brachten, of hij zag gebakjes in een etalage staan. Hij voerde een geweldige strijd om niet te eten, dus aan het eind van die dag besloot hij zijn maag maar eens streng toe te spreken. Hij zei: ,,Luister maag, je bent vandaag erg rebels geweest. Je hebt me een hoop onnodige last bezorgd en daarom ga ik je straffen. Morgen vast ik nog een dag.’’

Dit verhaal illustreert prachtig hoe je duidelijk kunt maken wie in jouw leven meester is en wie dienaar. Onthoud goed dat je lichaam een geweldige dienaar kan zijn, maar een vreselijke meester. Als je werkelijk succes wilt hebben in je leven als christen en de prijs wilt winnen voor ‘christen-topsporters’, dan zul je ervoor moeten zorgen dat je lichaam jou niet regeert of overheerst, door middel van allerlei behoeften en buien. Kies er liever voor je te beheersen in het besef dat God een doel en bestemming heeft voor je leven. Tegen die achtergrond zul je alles moeten doen wat nodig is om je lichaam te onderwerpen, zodat het geen zeggenschap over je heeft. Je moet je wedstrijd kunnen uitlopen. Ik geloof dat regelmatig vasten één van de fundamentele Bijbelse manieren is waarop je dat kunt doen.

Er komt een onmetelijke kracht vrij als we bidden en vasten. Deze enorme kracht kan niet alleen persoonlijke levens en families veranderen, maar ook hele steden, landen en generaties. Twee historische Bijbelse voorbeelden hiervan zijn de stad Ninevé in de tijd van Jona, en de Joden in het Perzische Rijk in de tijd van Ester. Toch moeten we niet naar dit soort verhalen kijken als iets wat alleen in het verleden gebeurde. Vandaag is het nog steeds mogelijk om met dezelfde middelen, gebed en vasten, Gods ingrijpen af te smeken, om vandaag de geschiedenis met net zoveel kracht te veranderen als in de Bijbelverhalen. Dit is niet alleen een glorieuze kans voor ons als christenen, maar ook bittere noodzaak. Persoonlijk geloof ik zelfs dat God niet anders van ons verwacht; Hij wil dat we in actie komen…

(Uit het boek ‘Vasten’, waarin zowel de Bijbelse onderbouwing als de praktische uitwerking van vasten aan de orde komt.)

 

Topic 5: Boeddha ja of neen...

 

Boeddhabeelden, goed of fout?
door Leen Koster.

Hierbij nogmaals de studie. Het is een lap tekst, maar daar is het ook een studie voor.

Regelmatig heb ik vragen gekregen of ik iets wilde schrijven over boeddha en boeddhabeelden. Bij deze heb ik het verzoek ingewilligd. Kan het kwaad om deze in huis te hebben, of in de tuin? Wel, beoordeel dit straks zelf maar…..Ik geef dan ook mijn advies.
Gods Woord is de maatstaf, altijd!

De studie

Boeddha
De oprichter is Gautama Boeddha (Siddhartha Gautama). Volgens de boeddhistische traditie leefde hij van ca. 450 v.Chr. tot ca. 370 v.Chr. in Nepal en India. Door moderne historici wordt ca. 480-400 gesuggereerd. De naam Siddhartha betekent: wiens doel is volbracht of van wie elke wens vervuld is. Hij was een rijke hindoe, zoon van een koning, die op een bepaald moment besloot om het koninklijke paleis te verlaten. Zo ging hij op zoek naar de echte zin (de waarheid) van het leven. Uiteindelijk, na een zwervend bestaan, vond hij zijn ‘waarheid’. Na 49 dagen van mediteren (zeven weken) onder een bodhiboom, in Bodhgaya,
bereikte hij de verlichting. Vanaf dat moment was de toen 35-jarige Siddhartha Gautama, de Boeddha.

Boeddha begon o.a. te leren dat de mens het achtvoudige pad moest bewandelen. Het achtvoudige pad (vierde edele waarheid) is de weg die volgens boeddha leidt naar een lichter en een ontwaakt leven.

Het achtvoudige pad bewandelen
Het volgende dient men te verkrijgen:
1. juiste begrip / juiste inzicht (pali: samma ditthi)
1. 1. Begrijpen wat lijden is (dukkhe ñana).
2. 2. De oorzaak van lijden begrijpen (dukkhasamudaye ñana).
3. 3. De opheffing van lijden begrijpen (dukkhanirodhe ñana).
4. 4. Het pad begrijpen dat leidt naar de opheffing van lijden (dukkhanirodhagamini patipadaya ñana).
5. 5.

2. juiste gedachten / juiste intenties / juiste bedoelingen (pali: samma sankappa)
1. 1. Gedachten van het verzaken van zelfzucht (nekkhamma sankappa).
2. 2. Gedachten van welwillendheid, liefdevolle vriendelijkheid (avyapada sankappa).
3. 3. Gedachten van geweldloosheid, harmonie of mededogen (avihimsa sankappa).

3. juist spreken (pali: samma vaca).
1. 1. Onthouding van het vertellen van leugens (musavada veramani).
2. 2. Onthouding van het spreken van lasterende taal (pisunaya vacaya veramani).
3. 3. Onthouding van het spreken van harde woorden (pharusaya vacaya veramani).
4. 4. Onthouding van onzinnig gepraat (samphappalapa veramani).

4. juist handelen (pali: samma kammanta)
1. 1. Onthouding van doden (panatipata veramani).
2. 2. Onthouding van nemen wat niet gegeven is (adinnadana veramani).
3. 3. Onthouding van seksueel wangedrag (kamesu micchacara veramani

5. juiste wijze van levensonderhoud (pali: samma ajiva)
1. 1. Geen handel in wapens.
2. 2. Geen handel in slaven en prostitutie.
3. 3. Geen handel in levende wezens voor vleesproductie en slachterij of iedere andere handel in wezens.
4. 4. Geen handel in vergif.
5. 5. Geen handel in bedwelmende middelen.

6. juiste inspanning (pali: samma vayama)
1. 1. Slechte gedachten en heilloze (akusala) zaken die nog niet opgekomen zijn vermijden (samvara padhana).
2. 2. Het overwinnen van slechte gedachten en heilloze zaken die reeds opgekomen zijn (pahana padhana).
3. 3. Het opwekken en ontwikkelen van heilzame (kusala) zaken en goede gedachten die nog niet opgekomen zijn (bhavana padhana).
4. 4. Het tot groei brengen van heilzame zaken en goede gedachten die reeds opgekomen zijn (anurakkana padhana).

7. juiste indachtigheid / juiste meditatie / juiste mindfulness (aandacht, bewustzijn, concentratie, pali: samma sati)
1. 1. Bewustzijn van het lichaam in en van zichzelf (kaya nupassana).
2. 2. Bewustzijn van gevoelens in en van zichzelf (vedana nupassana).
3. 3. Bewustzijn van de geest in en van zichzelf (citta nupassana).
4. 4. Bewustzijn van mentale objecten in en van zichzelf (dhamma nupassana)

8. juiste concentratie (pali: samma samadhi)
Boeddha leerde dat er vier edele waarheden zijn.
De vier edele waarheden zijn:
1 Er is lijden.
2 Het lijden heeft een oorzaak.
3 De oorzaak van het lijden kan opgeheven worden.
4 Door het achtvoudige pad te volgen wordt het lijden beëindigd.

Ik wil nu even eerst stilstaan bij de derde waarheid.
Deze luidt dat volgens boeddha de oorzaak van het leiden kan worden opgeheven, want, ieder mens heeft genoeg in zich om het lijden op te heffen. Verlossing van het lijden wordt ook wel verlichting, ontwaking of Nirwana genoemd. Hoe bereikt men dit? Door te beseffen dat werkelijk geluk niet voortkomt uit het enkel nastreven en bereiken van onze hunkeringen, maar juist volgt als we openstaan voor de realiteit, door te zien wat er met ons en in ons gebeurt, en deze realiteit te accepteren zoals ze is.
Het lijden wordt dan beëindigd door de vierde waarheid, dat is als je het achtvoudige pad volgt, aldus boeddha. Men is pas boeddhist als men het achtvoudige pad in de praktijk brengt. Dat betekent dat de mens het volledig van zijn eigen inspanningen (zelfverlossing) moet hebben.

Zelfverlossingsreligie
Het boeddhisme is te typeren als een zelfverlossingsreligie. Men kent geen persoonlijke en eeuwige God. Dat is volgens hen een illusie. Men ontkent dus Gods bestaan. De mens moet zichzelf verlossen. Door allerlei rituelen en meditatietechnieken te houden, zal men dit dus uiteindelijk verkrijgen. Zo zal de mens dus feitelijk zelf goddelijk worden, ja, het totale niets gaan ervaren. Dit is echter volledig in strijd met Gods Woord, want onze verlossing geschied niet door zelfverlossing, maar op basis van het plaatsvervangend offer door onze Here Jezus Christus. Sinds de zondeval is er eigenlijk niks nieuws onder de zon; nog steeds wil de mens in eigen kracht feitelijk gelijk worden aan God (Genesis 3:4,5). Dat verlangen naar goddelijkheid en naar de zelfverlossing zien we eigenlijk in alle religies terug, behalve in het christendom.

Boeddha ontving zijn ‘waarheid’ dus onder een boom, genaamd: “Bo boom”. ‘Bo’ is een afleiding van Bodhi en Bhodi betekent: wijsheid. Deze boom werd 2000 jaar geleden vanuit India meegenomen en geplant in Anuradhapura. Bij deze boom, een ‘heilige vijgenboom’, wordt tot op de dag van vandaag door boeddhistische pelgrims offers gebracht. Men komt er bloemen en reukoffers brengen. Tevens zingt men er liederen. Pure afgoderij, dus.
Veel elementen in het boeddhisme zijn overigens afkomstig uit het hindoeïsme.

Demonen
Het hindoeïsme kent geen persoonlijke en eeuwige God, zoals eerder gezegd. Daarentegen erkent het boeddhisme wel een wereld van demonen en geesten, die voortdurend geraadpleegd en tevreden gehouden moeten worden. De Dalai Lama, één van de belangrijkste propagandisten van het boeddhisme, heeft ooit gezegd dat een van zijn adviseurs een demon was, met de naam Nechung, een pre-boeddhistische oorlogsgod. Angst voor demonen speelt bijvoorbeeld bij veel Tibetanen een belangrijke rol.

Ik kan er nog zoveel meer over zeggen, maar ik wil het hier bij laten.

Laten we nu maar eens kijken naar die ‘schattige’ boeddhabeelden en hun betekenissen. Ik zal er enkelen noemen.

De boeddhabeelden

Dunne Indische / Thaise boeddha
Deze dunne boeddha komt van oorsprong uit India en wordt o.a. wel de historische boeddha genoemd. Deze staat voor de stichter Gautama, die ik hierboven heb beschreven. De hedendaagse Aziatische boeddhabeelden stammen nog steeds af van hem en zijn te herkennen aan een man met slank postuur, die in kleermakerszit zit. Hij heeft lange oorlellen veroorzaakt door de ‘adellijke oorbellen’ en een bolvormige knot op zijn hoofd, “ushnihsa” genoemd, staat symbool van wijsheid en spiritualiteit. Soms hebben deze beelden ook een stip te midden op het voorhoofd, “urna” genoemd, welke staat voor goddelijkheid. Pure duisternis, dus.

Dikke Chinese Boeddha
Wie kent dit beeld niet? In bijvoorbeeld Chinese restaurants staan ze veelvuldig. De dikbuik boeddha komt van oorsprong uit China en wordt ook wel Pu-Tai genoemd (in het Japans weer Hotei). Pu-Tai-Ho-Shang was een Chinese zenmeester (monnik) die zeer gelukkig en zonder zorgen door China rondtrok om het boeddhisme te verspreiden. Hij was hierbij vaak omringd door kinderen en werd geëerd om zijn enorme blijdschap en gulheid, wat hem ook zijn bijnaam 'Happy Boeddha' opleverde. Na zijn dood werd hij vereerd als volksheld, vruchtbaarheidsgod en brenger van geluk. Pure duisternis, dus!

Dharmachakra mudra
De Dharmachakra mudra wordt ook wel het gebaar van de prediker genoemd. Hierbij zitten de handen op de hoogte van de borst en zijn de wijsvingers en duimtoppen van iedere hand tegen elkaar gedrukt. De vingers aan beide handen vormen nu een kleine cirkel. Vervolgens raakt de middelvinger van de linkerhand de plaats waar de duim en wijsvinger van de rechterhand elkaar raken. Deze houding symboliseert het moment waarop Boeddha zijn rede(s) hielt en zijn leer uiteenzette. De leer van Boeddha wordt ook wel 'het rad van de leer' genoemd. Dit rad heeft acht spaken die staan weer voor het achtvoudige pad naar verlichting, zoals eerder beschreven. Pure duisternis, dus!

Dhyana mudra
De Dhyana mudra (meditatie gebaar). Hierbij liggen beide handen in elkaar gevouwen in de schoot, de rechterhand ligt bovenop de linkerhand. Dit boeddhabeeld symboliseert hiermee het gebaar van evenwicht, innerlijke meditatie en rust. Een mediterende boeddha staat voor meer bewustwording, waarbij de gehele materiële wereld om ons heen niet meer telt. Soms houdt boeddha een klein kruikje met nektar in zijn handen. Dit is een godendrank (Amrita). Pure duisternis, dus!

Abhaya mudra
De Abhaya mudra wordt ook wel het geruststellende gebaar genoemd. Hierbij is de rechterhand opgeheven tot borsthoogte en heeft deze handpalm naar buiten gekeerd. De linkerhand hangt naar beneden op de heupen. Dit is de houding van zegening, geruststelling en vrede. Dit boeddhabeeld heeft als betekenis: dat het kwade en slechte bij je weg zal blijven. Deze houding kan zowel bij zittende als staande boeddha's voorkomen. Pure duisternis, dus!

Betekenis van boeddha’s die met attributen te verkrijgen zijn:
Munten = rijkdom en welvaart / financieel geluk
Mala kralenketting = gebedssnoer voor welzijn
Zak = reizen en zoeken naar jezelf
Perzik = verbondenheid en onsterfelijk
Goudklomp = geluk en welvaart
Parel = gezondheid, voorspoed, kracht en wijsheid
Mantel = bescherming, geborgenheid
Waaier = bescherming, geluk, vrede
Parasol = gelukkig huis en gezin
Karafje/kruik = overvloed, lang en gelukkig leven (levenselixer)
Rua skepter = overvloed (bijvoorbeeld heel veel geluk)
Levensstaf = vertrouwen, goede balans en ondersteuning
Juk = balans
Yuni = uitkomen van je wensen
Kinderen = geluk en vruchtbaarheid (tevens voor een baan of relatie)
Lotushouding = rust en meditatie
Lotustroon = schoonheid, verlichting, vernieuwing en tegen ziekte of ongeval
Lotusbloem = zuiverheid, schoonheid, barmhartigheid.
Twee omarmende Boeddha's = geluk en vriendschap
Hotai model (handen open omhoog) = Vrijheid en zegening
Dit alles, pure duisternis, dus!

Boeddha’s afgebeeld met een dier:
Draak = beschermen aardse kostbaarheden, vrede, voorspoed en gezondheid bevorderen.
Schildpad = langzaam opbouwend, gezondheid, kracht, gelukkig lang leven
Vogel = zoeken naar zelfkennis
Kikker = financieel geluk
Vis = vrede en overvloed
Vis met kind = wens voor veel zonen
Als je de Happy Boeddha in een ruimte plaatst met zijn gezicht naar de deur zal iedereen die deze ruimte binnenkomt geluk en welkom worden gewenst.

Welk kind van God kan nu nog beweren dat een boeddhabeeld geen afgodsbeeld is?
Wie wil er nu nog een afgodsbeeld in huis of in zijn tuin hebben?
Het beeld dat feitelijk alleen al getuigt dat onze God niet bestaat!

Het is een gruwel in Gods oog!

Mijn advies luidt: Verwijder al deze beelden, want het zijn afgodsbeelden!

Onschuldig?
Het boeddhisme is echt niet zomaar een onschuldig iets. Het valt Bijbels gezien onder de categorie: pure duisternis.
Voor sommige christenen lijkt het boeddhisme vanwege de ‘positieve elementen’ misschien
positief. Ja, de leer van boeddha en de leer van onze Here Jezus Christus, hebben best wel overeenkomsten, in het bijzonder op het morale gebied. Maar, er zijn wel degelijk hele grote essentiële verschillen. Schijn bedriegt dus! Het gaat om een geestelijke dimensie en macht. De weg die boeddha met zijn leer wijst, is de weg naar de eeuwige dood. In de kern is het niet heel anders dan de oerleugen van satan, welke ik al eerder noemde. Het gaat wel degelijk om afgoderij! Wie zijn leven met boeddhisme verbindt, laat de boze geesten toe in zijn/haar leven en begeeft zich in de invloedssfeer van geestelijke machten. Elke vermenging van heidendom en christendom is uit den boze, daar is de Bijbel zeer duidelijk over.

Slot: betekent de dood voor een boeddhist het einde?
Nee! Zij zien dit als een begin van de overgang van het ene leven, naar een nieuw leven. Zij geloven namelijk in reïncarnatie. Ook dit druist volledig tegen Gods Woord in. Er is een hemel en hel, zo staat er in de Bijbel geschreven. Er vindt dus geen reïncarnatie na de dood plaats.

Handelingen 4: 12 zegt: ”Niemand anders dan Hij(Jezus) kan de mensen redden. Er is op aarde niemand anders door wie de mensen gered kunnen worden."

Johannes 3:16 zegt: Want‭ alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder, die in Hem gelooft, ‬niet‭ verloren ga,‬ maar‭ eeuwig leven hebbe.‬

1 Johannes 5:21 zegt: Kinderen, wees op uw hoede voor de afgoden.

‭Leviticus 19:4 zegt: ‬Laat je niet in met afgoden en maak geen godenbeelden. Ik ben de HEER‭, jullie God.‬ jullie God.

Jesaja 43:10-11 zegt: Voor‭ Mij is er geen God geformeerd en na Mij zal er geen zijn‬
Ik‭, Ik ben de HERE, en buiten Mij ‬is er geen‭ Verlosser. ‬

Met oprechte dank aan Leen Koster!

 

Topic 6: Sabbat.

 

Wat zegt de Bijbel over de sabbat?

 

In deze Bijbelstudie wordt een overzicht gegeven van het onderwijs van de Bijbel over de sabbat.

 

Dit is de inhoudsopgave

 

1.      Wat is de sabbat?

2.      Het sabbatsgebod is onderdeel van het verbond van Mozes

3.      Het is een teken van het verbond

4.      Wanneer is de sabbat ingesteld?

5.      God nam het breken van de sabbat hoog op

6.      Het sabbatsgebod geldt niet voor de christenen

7.      Tegenwerpingen

8.      Maar mag het dan niet vrijwillig?

9.      Hoe zit het dan met de zondag?

   

A.      De sabbat was ook een sociale maatregel

B.      De reformatorische positie

C.      De invulling van de sabbat, Joods-traditioneel

 

1.      Wat is de sabbat?

 

De sabbat is de verplichte rustdag die God de Israëlieten heeft opgelegd: “maar de zevende dag is de sabbat van de Here, uw God; dan zult gij geen werk doen”  (Exodus 20:10)

 

2.      Het sabbatsgebod is een onderdeel van het verbond van Mozes

 

De verbondsluiting bij de Sinai

 

Nadat God het volk Israel uit Egypte had bevrijd, heeft Hij een verbond met het volk gesloten, door bemiddeling van Mozes. Dat lezen we in Exodus 19 en 20.

God deed het volgende voorstel aan de Israëlieten: “Indien gij aandachtig naar Mij luistert en mijn verbond bewaart, dan zult gij uit alle volken Mij ten eigendom zijn” (Exodus 19:5). De Israëlieten namen het voorstel aan: “En het gehele volk antwoordde eenparig: Alles wat de Here gesproken heeft, zullen wij doen. En Mozes bracht de woorden van het volk weder aan de Here over.” (Exodus 19:8)

 

Wat God de Israëlieten in het verbond heeft opgelegd

 

Nadat het volk akkoord was gegaan met Gods voorstel, legde God de Israëlieten uit wat Hij in het verbond van hen verwachtte. God begon met hen de tien geboden te geven, dat wordt in Exodus 20 beschreven. De tien geboden worden ook wel de tien woorden van het verbond genoemd (Exodus 34:28). Daarna volgen er, vanaf Exodus 20:18 tot en met het einde van het boek Deuteronomium, nog vele andere voorschriften en wetten. Al die wetten samen vormen ‘de wet van Mozes’. Deze geboden met elkaar zijn ‘de verbondseis’. Dit is wat God in het verbond van Israel eiste. Door akkoord te gaan met Gods voorstel (Exodus 19:8), heeft Israel zich er toe verbonden om de wet van Mozes te onderhouden. Als ze zich aan de wet van Mozes zouden houden, dan zouden ze gezegend worden, als ze het niet deden, dan zou Gods vloek hen treffen (Leviticus 26, Deuteronomium 28).

 

Het sabbatsgebod staat in de kern van de wet van Mozes

 

Als onderdeel van de tien geboden staat het sabbatsgebod in de kern van de wet van Mozes. Het staat in het hart van de verbondseis.

 

3.      Teken van het verbond

 

De sabbat is nog op een andere manier verbonden met het verbond van Mozes. Het is ook een teken van het verbond.

 

“Gij dan, spreek tot de Israëlieten: maar mijn sabbatten moet gij onderhouden, want dat is een teken tussen Mij en u, van geslacht tot geslacht, zodat gij weet, dat Ik de Here ben, die u heilig.” (Exodus 31:13).

 

Als teken van het verbond staat de sabbat symbool voor het gehele verbond van Mozes.

Net zoals de regenboog het teken is van het verbond met Noach (Genesis 9:12) en zoals de besnijdenis het teken is van het verbond met Abraham (Genesis 17:11). De wekelijkse onderhouding van de sabbat moest het volk er telkens aan herinneren dat ze een door God geheiligd (apart gezet) volk waren.

 

4.      Wanneer is de sabbat ingesteld?

 

Ingesteld na de uittocht uit Egypte

 

Het sabbatsgebod is ingesteld na de uittocht van het volk Israel uit Egypte, als onderdeel van het verbond dat God toen met Israel sloot. (Zie hierboven punt 2)

 

Geen bewijs dat het sabbatsgebod daarvoor al van kracht was

 

Sommigen veronderstellen dat God al eerder de mensen opgedragen had om de sabbat te houden, maar daar is in de Bijbel geen enkel bewijs voor te vinden. Het staat er simpelweg niet. 

 

We lezen ook nergens dat Adam en Eva of bijvoorbeeld de aartsvaders (Abraham, Izaak en Jacob) de sabbat hielden. Ook bij Job vind je er niets van terug. Zelfs van een mogelijk vrijwillig rusten op de zevende dag is geen spoor te vinden.

 

Maar God heiligde toch direct na de schepping de zevende dag?

 

Er staat in de Bijbel dat God, direct nadat Hij in zes dagen alles had geschapen, de zevende dag heeft geheiligd en gezegend (Genesis 2:2,3) en dat Hij Zelf rustte op die dag. Maar er staat niet dat Hij op dat moment de mensen oplegde om voortaan op de zevende dag te rusten. 

 

Later, als God het volk Israel opdraagt om de sabbat te houden, komt Hij daar wel op terug. Dan verbindt Hij de sabbat met de rust die Hij Zelf op de zevende dag van de scheppingsweek nam (Exodus 20:11). Wat Hij zei kwam ongeveer op het volgende neer: “Zoals Ik rustte op de zevende dag van de scheppingsweek, zo moeten jullie voortaan van jullie werk rusten op de zevende dag van elke week.”  

 

“Gedenk de sabbatdag, dat gij die heiligt; zes dagen zult gij arbeiden en al uw werk doen; 1maar de zevende dag is de sabbat van de Here, uw God; dan zult gij geen werk doen, gij noch uw zoon, noch uw dochter, noch uw dienstknecht, noch uw dienstmaagd, noch uw vee, noch de vreemdeling die in uw steden woont. Want in zes dagen heeft de Here de hemel en de aarde gemaakt, de zee en al wat daarin is, en Hij rustte op de zevende dag; daarom zegende de Here de sabbatdag en heiligde die.” (Exodus 20:8-11)

 

We komen de sabbat voor het eerst tegen in het verhaal over het manna

  

Voor het volk Israel was het verplicht houden van de sabbat iets nieuws, waar ze aan moesten wennen. We komen de sabbat voor het eerst in de Bijbel tegen in het verhaal over het manna (Exodus 16). God bereidde daar de Israëlieten al voor op het komende sabbatgebod, door de opdracht om op de zesde dag een dubbel deel manna te verzamelen, dat op wonderbare wijze deze keer niet zou bederven.

 

5.      God nam het breken van het sabbatsgebod hoog op

 

De sabbat was belangrijk voor God. Het gebod stond niet voor niets in de tien geboden. En God had de sabbat aangewezen als teken, als symbool, van het verbond. Een teken dat de Israëlieten telkens aan het verbond en aan hun speciale relatie met God moest herinneren.

 

Het belang van het sabbatsgebod wordt onderstreept doordat God in de wet van Mozes op het breken van de sabbat de doodstraf had gezet: Gij zult de sabbat onderhouden, want deze is iets heiligs voor u; wie hem ontheiligt, zal zeker ter dood gebracht worden, want ieder die daarop werk verricht, zal uitgeroeid worden uit het midden van zijn volksgenoten. Zes dagen mag men arbeiden, maar op de zevende dag zal er een volledige sabbat zijn, de Here geheiligd: ieder die op de sabbatdag werk verricht, zal zeker ter dood gebracht worden.” (Exodus 31:14,15)

 

Denk aan de Israëliet die, vlak nadat God de wet had gegeven, openlijk het sabbatsgebod negeerde en overtrad. Hij moest gestenigd worden (Numeri 15:32-36). Deze daad van openlijke rebellie kon God niet accepteren. Als God dit toe zou laten, dan zou niemand zijn wetten meer serieus nemen.

 

De sabbat niet houden is het verbond verbreken. De sabbat houden is het verbond bewaren.

 

6.      Het sabbatsgebod geldt niet voor de christenen

 

Uit het Nieuwe Testament blijkt dat het sabbatsgebod niet voor de christenen geldt.

 

Waarom is dat zo?

 

6.1.            We zijn niet onder de wet van Mozes

 

Het verbond van Mozes is met het volk Israel gesloten, niet met de gemeente. Als christenen staan we daarom niet onder de wet van Mozes. Wij staan onder een andere wet. Paulus noemt dat “de wet van Christus” (1 Korinthe 9:21).

 

De Hebreeën brief spreekt letterlijk over een “verandering van wet” (Hebreeën 7:12).

 

De wet van Christus bestaat uit de geboden van Jezus (Mattheus 28:19, Johannes 14:21) en uit de voorschriften die we vinden in het onderwijs van de apostelen. Het onderwijs van de apostelen vinden we in de brieven van het Nieuwe Testament. Daar staan allerlei opdrachten, voorschriften, geboden en aansporingen, in. Dat is onze leefregel, daar moeten wij ons als christenen aan houden.

 

De wet van Christus heeft niets te maken met onze rechtvaardiging. Wij worden niet gerechtvaardigd door een wet te houden. Dat geldt zowel voor de wet van Mozes, als voor de wet van Christus.

Wij worden gerechtvaardigd door het geloof, buiten de wet om (Efeze 2:8,9; Romeinen 3:21; 5:1). In die zin zijn wij niet onder de wet, maar onder de genade. Maar God heeft ons, als christenen, wel regels gegeven(1). Niet als methode om rechtvaardig te worden, maar als leefregel. Die leefregel wordt door Paulus in 1 Korinthe 9:21 “de wet van Christus” genoemd. God verwacht dat we daar naar zullen leven (2).

 

Uit het Nieuwe Testament blijkt dat het sabbatsgebod geen deel uitmaakt van de wet van Christus. Zie hieronder, vanaf punt 6.2.

 

Zie deze Bijbelstudies over:

+ de wet: www.internetbijbelschool.nl/transfer/baslz12.htm

+ de wet van Mozes en de Christen: www.toetsalles.nl/htmldoc/wetvanMozesendechristen.htm

+ het verschil tussen Israel en de gemeente: Zie punt 9.2. van de bespreking van het boek Wake Up en de linken die daar in staan: www.toetsalles.nl/htmldoc/wakeup.ha.htm

 

6.2.  Geen opdracht tot het houden van de sabbat in het onderwijs van de apostelen

 

Het onderwijs van de apostelen vinden we in de brieven van het Nieuwe Testament, van de Romeinenbrief tot en met de Judas brief. Die brieven zijn direct gericht tot de christenen. Ze zijn gericht tot christelijke gemeenten en tot individuele christenen, zoals Timotheus.

 

In het onderwijs van de apostelen worden negen van de tien geboden herhaald, maar niet het sabbatsgebod. Dat bevestigt dat wij als christenen niet onder het verbond met Mozes en onder de wet staan. De verbondseis, dat is de wet van Mozes, met in de kern het sabbatsgebod, geldt niet voor ons.

 

Maar dat is niet alles. In het Nieuwe Testament staat zelfs een waarschuwing tegen het verplicht opleggen van de sabbat.

 

6.3. Een waarschuwing tegen het verplicht opleggen van de sabbat

 

In Kolossenzen 2:16 staat: “Laat dan niemand u blijven oordelen inzake eten en drinken of op het stuk van een feestdag, nieuwe maan of sabbat …” 

 

In de gemeente van Kolosse waren er christenen die leerden dat de sabbat nog steeds verplicht was. Als je de sabbat niet hield, dan werd je door hen veroordeeld. In dat verband zegt Paulus: “Laat dan niemand u blijven oordelen … op het stuk van … een feestdag, nieuwe maan of sabbat …”

 

Je moet je niet laten veroordelen als je als christen de sabbat niet onderhoudt. Hetzelfde wordt in dit Bijbelvers ook gezegd over de andere door Mozes voorgeschreven feestdagen (Leviticus 23) en over de wetten over rein en onrein voedsel (Leviticus 20:25).

 

Wat Paulus in Kolossenzen 2:16 schrijft, gaat rechtstreeks in tegen de wet van Mozes! Want in de wet van Mozes staat: “Gedenk de sabbatdag dat gij die heiligt ….” (Exodus 20:8) en “ieder die op de sabbatdag werk verricht, zal zeker ter dood gebracht worden” (Exodus 31:15).

 

Er lijkt een tegenspraak te zijn tussen Mozes en Paulus, maar dat is het niet, als je begrijpt dat de opdracht om de sabbat te houden gericht was tot het volk Israel. En dat de waarschuwing tegen het verplicht opleggen van de sabbat gericht is tot de christenen, die niet onder de wet van Mozes staan. Het is alleen een tegenspraak als je geen rekening houdt met de “verandering van wet” (Hebreen 7:12) die er is gekomen na de dood en opstanding van Jezus.

 

6.4. Voor een christen zijn alle dagen gelijk

 

Paulus zegt in de Romeinenbrief dat voor een christen alle dagen gelijk zijn. Een christen weet dat hij niet onder de wet van Mozes staat en dat daarom het sabbatsgebod niet voor hem geldt.

 

Hier is het Bijbelgedeelte:

 

“Aanvaardt de zwakke in het geloof … De een gelooft, dat hij alles eten mag, maar de zwakke eet plantaardig voedsel. Wie wèl eet, minachte hem niet, die niet eet, en wie niet eet, oordele hem niet, die wèl eet, want God heeft hem aanvaard. … Deze [immers] stelt de ene dag boven de andere, gene stelt ze alle gelijk..” (Romeinen 14:1-6)

 

Iets over het verband waarin Paulus dit zegt.

Er waren in de gemeente van Rome twee groepen gelovigen. De ene groep bestond uit christenen uit joodse achtergrond, de andere uit christenen uit heidense achtergrond. Dit leidde tot spanningen over het onderhouden van het ceremoniële gedeelte van de wet van Mozes. Tot spanningen over bijvoorbeeld het houden van de sabbat en de joodse feesten en over het toepassen van de voedselwetten. 

Sommige christenen uit Joodse achtergrond bleven, ook nadat ze tot geloof in Jezus waren gekomen, leven naar de wet van Mozes, inclusief voedselwetten en speciale dagen. Ze begrepen niet dat ze in Christus vrij van deze inzettingen waren. Vandaar dat Paulus ze “zwak in het geloof”(Romeinen 14:1,2) noemt. Ze legden zichzelf ten onrechte nog steeds de wet van Mozes op. De anderen wisten dat ze in Christus vrijgemaakt waren van de wet van Mozes. Daarom onderhielden ze de voedselwetten en de feestdagen niet meer. Zij waren sterk in hun geloof.

Paulus roept op tot wederzijdse verdraagzaamheid, maar intussen geeft hij wel aan welke groep gelijk had. Degenen die nog steeds de ene dag boven de andere stellen en die denken dat ze bepaald voedsel niet mogen eten, worden zwak in het geloof genoemd.

6.5. De sabbat hoort bij het ceremoniële deel van de wet van Mozes

 

In de wet van Mozes kun je onderscheidt maken tussen de morele geboden en de ceremoniële geboden. De morele geboden zijn de geboden die aangeven hoe we met God en onze naaste moeten aangaan. De ceremoniële geboden gaan over de eredienst, over de offers, over de priesters, over de tabernakel (de tempel), over de door God voorgeschreven feesten, over de sabbat. En ook over bijvoorbeeld de voedselwetten.

 

De apostelen hebben in hun onderwijs wel het morele gedeelte van de wet van Mozes overgenomen, maar dat hebben ze niet met het ceremoniële gedeelte gedaan.

 

Het sabbatsgebod hoort bij het ceremoniële gedeelte van de wet van Mozes. Daarom ontbreekt het gebod om de sabbat te vieren in het onderwijs van de apostelen. En daarom zegt Paulus dat voor een christen alle dagen gelijk zijn en waarschuwt Hij zelfs tegen het verplicht opleggen van de sabbat.

 

Het ceremoniële gedeelte van de wet van Mozes is in Christus vervuld. Het waren schaduwen van wat komen zou.

“Laat dus niemand u veroordelen inzake eten of drinken, of op het punt van een feestdag, een nieuwe maan of de sabbatten. Deze zaken zijn een schaduw van de toekomstige dingen, maar het lichaam is van Christus.” (Kolossenzen 2:16,17. HSV)

De sabbat was, net als alle andere onderdelen van de ceremoniële wet, een schaduw van wat we als christenen nu al beleven. Wij rusten in het volbrachte werk van Christus. Daar leven we uit. We zijn de ware sabbatsrust ingegaan (Hebreeën 4:9,10). We zijn tot rust gekomen van onze werken: “Hem echter, die niet werkt, maar zijn geloof vestigt op Hem, die de goddeloze rechtvaardigt, wordt zijn geloof gerekend tot gerechtigheid” (Romeinen 4:5). Het is volbracht. Of zoals het lied zegt: “Op het Godslam rust mijn ziele, alle, alle, mijne zonden heeft zijn zoenbloed weggedaan.”(3)

 

6.6. Samenvattend

 

Er is geen sabbatsgebod voor de christen, omdat een christen niet onder de wet van Mozes, maar onder de wet van Christus staat. Het sabbatsgebod is niet overgenomen in de wet van Christus. Daarom wordt in het onderwijs van de apostelen het sabbatsgebod niet herhaald. Integendeel, er staat in het Nieuwe Testament juist een ernstige waarschuwing tegen het verplicht opleggen van de sabbat. Voor een sterke christen, die begrijpt dat hij niet meer onder de wet van Mozes staat, zijn alle dagen gelijk. Als je meent dat God op dit moment van de christenen vraagt dat zij de sabbat onderhouden, dan ben je zwak in het geloof. En als je denkt dat het houden van de sabbat je dichter bij God zal brengen, dan probeer je met de schaduw te leven in plaats van met de realiteit.

 

7.      Tegenwerpingen

 

Ondanks het duidelijke Bijbelse bewijs dat hierboven is besproken, zijn er toch gelovigen die niet willen aanvaarden dat het sabbatsgebod niet geldt voor de christenen. Hieronder worden de voornaamste argumenten die ze daarvoor gebruiken besproken.

 

(1) Je mag geen enkel gebod van de wet van Mozes opheffen, dus ook het sabbatsgebod niet

 

De stelling van deze gelovigen is dat de wet van Mozes in zijn geheel nog geldig is voor de christenen. De sabbat is onderdeel van de wet van Mozes en daarom moeten we, als christenen, ook de sabbat nog steeds houden. Het voornaamste Bijbelgedeelte waar zij zich op beroepen is Mattheus 5:17-20. Daar staat:

 

“Meent niet, dat Ik gekomen ben om de wet of de profeten te ontbinden; Ik ben niet gekomen om te ontbinden, maar om te vervullen. Want voorwaar, Ik zeg u: Eer de hemel en de aarde vergaat, zal er niet één jota of één tittel vergaan van de wet, eer alles zal zijn geschied. Wie dan één van de kleinste dezer geboden ontbindt en de mensen zo leert, zal zeer klein heten in het Koninkrijk der hemelen; doch wie ze doet en leert, die zal groot heten in het Koninkrijk der hemelen.

Want Ik zeg u: Indien uw gerechtigheid niet overvloedig is, meer dan die der schriftgeleerden en Farizeeën, zult gij het Koninkrijk der hemelen voorzeker niet binnengaan.”

 

“Zie je wel”, zeggen zij, “hier staat het: Jezus is niet gekomen om de wet te ontbinden. Dat betekent dat we geen enkel gebod van de wet van Mozes ongeldig mogen verklaren en dus ook het sabbatsgebod niet.” Want: “Wie dan één van de kleinste dezer geboden ontbindt en de mensen zo leert, zal zeer klein heten in het Koninkrijk der hemelen” (:19). Zelfs het kleinste gebod van de wet van Mozes mag niet ontbonden worden: 

 

Deze redenering klopt niet.

 

+ Deze uitleg is in strijd met de rest van de Schrift

 

Als we Schrift met Schrift vergelijken, dan is duidelijk dat deze uitleg niet juist kan zijn. Want deze uitleg is in strijd met de Bijbelse waarheden en de duidelijke Bijbelteksten die we in het punt hierboven (in punt 6) hebben besproken. Immers Paulus heft wel degelijk het sabbatsgebod op. Hij ‘ontbindt’ het. Hij stelt alle dagen gelijk en hij waarschuwt tegen het verplicht opleggen van de Sabbat.

 

+ De juiste uitleg

 

En toch spreken Jezus en Paulus elkaar niet tegen. De sleutel tot het begrijpen van deze schijnbare tegenspraak, ligt in het onderkennen van het moment waarop Jezus en Paulus dit zeiden. Jezus zei dit voor zijn dood en opstanding. En Paulus schreef zijn uitspraken over de sabbat na de dood en opstanding van Jezus. We hebben hierboven al gezien dat er door de dood en opstanding van Jezus een verandering van wet is gekomen (Zie punt 6.1.).

 

Op het moment dat Jezus dit zei, was het niet zijn bedoeling om de wet van Mozes te ontbinden. De wet was immers op dat moment nog geldig, want Hij was nog niet gestorven en opgewekt. Maar dat betekent niet dat Hij dit later niet kon doen.

 

Als we geen rekening houden met het tijdsaspect zijn er meer schijnbare tegenspraken in de Bijbel. Zo staat in Johannes 3:17 dat Jezus niet gekomen is om de wereld te oordelen: “Want God heeft zijn Zoon niet in de wereld gezonden, opdat Hij de wereld veroordele …” Terwijl uit andere Bijbelgedeelten blijkt dat Hij wel zal oordelen (2 Korinthe 5:12, Handelingen 17:31). Bij zijn eerste komst, kwam Jezus niet om te oordelen. Bij zijn tweede komst, komt Hij wel om te oordelen. Als je Johannes 3:17 los neemt van het geheel van de Bijbel, dan zou je daarop kunnen baseren dat Jezus nooit iemand zal oordelen. “want God heeft zijn Zoon niet in de wereld gezonden, opdat Hij de wereld veroordele”. Op dezelfde manier moeten we wat Jezus in Mattheus 5:17 zegt niet los zien van het geheel van het Bijbelse onderwijs.

 

+ Er zijn al aanwijzingen in het onderwijs van Jezus dat er een verandering van wet zou komen

 

Bij andere gelegenheden gaf Jezus al indirect aan dat er een tijd zou komen waarin de wet van Mozes niet meer zou gelden voor zijn volgelingen. Denk bijvoorbeeld aan wat Jezus zei over onrein voedsel in Marcus 7:14-23. Daar zegt Hij dat je niet onrein wordt door wat je eet, maar door wat er uit je zondige hart komt. “Niets, dat van buiten de mens in hem komt, kan hem onrein maken, maar hetgeen uit de mens naar buiten komt (uit zijn zondige hart), dat is het, wat hem onrein maakt” (:15). Wat Jezus hier zegt, is in strijd met de wet van Mozes. Daar staat wel degelijk dat je door het eten van door God onrein verklaarde dieren, zelf onrein werd. (Leviticus 20:25. En Leviticus 11).

 

Nadat Marcus dit onderwijs van Jezus over wat een mens onrein maakt, heeft door gegeven, voegt hij er aan toe: “en zo verklaarde hij alle spijzen rein” (Marcus 7:19)

 

+ Dan moet je wel consequent zijn

 

Christenen die op grond van Mattheus 5:17-19 menen dat elke gebod van de wet van Mozes nog geldt, moeten consequent zijn en dan ook werkelijk alle geboden naleven. Immers er staat in het Bijbelgedeelte dat zelfs het kleinste gebod niet ontbonden mag worden (Mattheus 5:19).

 

Dan mag je er niet enkele geboden uitpikken en de rest negeren. Als je werkelijk meent dat ieder gebod van de wet van Mozes op dit moment nog geldig is, dan moet je volledig als Jood gaan leven.

 

Maar dat is in strijd met wat we bijvoorbeeld in Handelingen 15 lezen. Een aantal christenen uit Joodse achtergrond stond op het standpunt dat de bekeerde heidenen volledig naar de wet van Mozes moesten gaan leven (Handelingen 15:5). In een vergadering met de apostelen en de oudsten van Jeruzalem wordt uitgesproken dat dit onjuist is (15:19,20). De vergaderde apostelen en oudsten bevestigen daar dat allerlei ceremoniële onderdelen van de wet van Mozes niet geldig zijn voor de christen.

 

Tot zover de bespreking van het eerste bezwaar. We gaan verder met het volgende.

 

(2) Jezus hield zelf de sabbat, dan moeten wij dat ook doen

 

In deze redenering wordt opnieuw over het hoofd gezien dat na de dood en opstanding van Jezus een verandering van wet heeft plaats gehad (Zie hierboven punt 6).

 

Jezus is geboren onder de wet en Hij leefde naar de wet. Hij hield zich volledig aan de wet van Mozes. Hij leefde als Jood naar alle geboden van de Thora. Hij hield zich ook aan het sabbatsgebod. Maar na zijn dood en opstanding is er een andere tijd, een andere bedeling, gekomen. Er heeft een verandering van wet plaats gehad. Vandaar dat Paulus kan zeggen dat voor een christen alle dagen gelijk zijn en dat het sabbatsgebod niet meer geldt. (Zie hierboven punt 6)

 

Bovendien, als je stelt dat omdat Jezus iets heeft gedaan, je dat automatisch ook zelf moet doen, dan moet je Hem navolgen in zijn volledige onderhouding van de wet van Mozes. Dan moet je als Jood gaan leven.

 

Jezus heeft door zijn dood, in zijn vlees (dat wil zeggen, in zijn lichaam) de wet die bestaat in geboden en inzettingen (dat is de wet van Mozes) buiten werking gesteld. Zo staat het in Efeze 2:15: “doordat Hij in zijn vlees de wet der geboden, in inzettingen bestaande, buiten werking gesteld heeft”.

 

Zie de Bijbelstudie over de wet, klik hier.

Zie de Bijbelstudie over de christen en de wet van Mozes, klik hier.

 

(3) Uit een Bijbeltekst over de eindtijd blijkt dat ze dan nog steeds de sabbat houden

 

“Bidt, dat uw vlucht niet in de winter valle en niet op een sabbat.” (Mattheus 24:20)

 

Dit staat in wat wel wordt genoemd “de rede over de laatste dingen”. Het gehele hoofdstuk, Mattheus 24, gaat over de wederkomst van Christus en over wat daar aan voorafgaat. Vlak voordat Jezus terug komt zal er een periode van grote verdrukking komen. In Mattheus 24:15 wordt gezegd wat het teken is dat deze grote verdrukking op het punt staat om te beginnen. Als de christenen, die op dat moment in het land Israel zijn, dat teken zien, dan moeten ze onmiddellijk met grote haast vluchten. En in verband met die plotselinge vlucht zegt Jezus: “Bidt, dat uw vlucht niet in de winter valle en niet op een sabbat.”

 

Deze tekst wordt soms gebruikt door christenen die vinden dat we nog steeds de sabbat moeten houden. Hun redenering is als volgt: Als in die tijd, dat is de tijd vlak voor de wederkomst van Christus, nog de sabbat wordt gehouden, dan is de sabbat blijkbaar niet afgeschaft. Want anders wat het niet nodig geweest om te bidden dat het moment om te vluchten niet op een sabbat valt. En daarom moeten wij ook de sabbat blijven houden.

 

De redenering klopt niet.

 

Wat over het hoofd wordt gezien, is dat deze aansporing is gericht tot een speciale groep christenen. Het gaat om christenen die op dat moment in het land Israel wonen: “laten dan wie in Judea zijn, vluchten naar de bergen” (Mattheus 24:15,16). Zij moeten op een bepaald moment overhaast vluchten. Daarom moeten ze bidden dat de situatie gunstig zal zijn voor een snelle vlucht. Vluchten in de winter is zwaarder. En vluchten op de sabbat gaat moeilijker, omdat bijvoorbeeld het openbaar vervoer (gedeeltelijk) stil ligt. Op dat moment wonen deze christen Joden immers te midden van het ongelovige Joodse volk dat Jezus verwerpt en nog steeds vasthoudt aan de wet van Mozes en dat dus ook de sabbat nog steeds houdt. Niet de christenen houden op dat moment de sabbat, het Joodse volk om hen heen houdt in die tijd nog steeds de sabbat.

 

(4) Er staat dat het sabbatsgebod altoosdurend is, bv. in Exodus 31

 

“De Israëlieten zullen de sabbat onderhouden, door de sabbat te vieren, zij en hun nageslacht, als een altoosdurend verbond.” (Exodus 31:16) In de HSV staat: “ … als een eeuwig verbond.”

 

De redenering is als volgt: Hier staat dat de sabbat een eeuwig verbond is. Daarom is het onmogelijk dat het sabbatsgebod niet meer geldig is.

 

Ook deze uitleg klopt niet.

 

+ Gods intentie en de praktijk

 

Gods intentie was om het sabbatsgebod altoosdurend te laten zijn. Zo zou het ook zijn gegaan, als het volk Israel het verbond met Mozes, waar de sabbat een onderdeel van is, niet had verbroken. Maar het volk heeft het verbond verbroken, met als gevolg dat God het verbond met Mozes, met daarin de verbondseis, inclusief het sabbatsgebod, terzijde heeft geschoven. Voor de christenen is de wet van Mozes vervangen door de wet van Christus. Er heeft een verandering van wet plaats gehad (Hebreeën 7:12). Sommige van de geboden en voorschriften uit de wet van Mozes zijn niet in de wet van Christus opgenomen. Ook het sabbatsgebod niet (zie hierboven punt 6).

 

+ Ook aan het altoosdurende priesterschap van de zonen van Aaron is een einde gekomen

 

Niet alleen van de sabbat wordt in de wet van Mozes gezegd dat het een altoosdurend (eeuwig) gebod was, hetzelfde wordt ook over het priesterschap van de zonen van Aaron gezegd. De Bijbel spreekt over een altoosdurend priesterschap van de zonen van Aaron: “opdat het hun tot een altoosdurend priesterschap zij in hun geslachten” (Exodus 40:15)

Terwijl ook dat priesterschap opzij is geschoven, door een verandering van wet (Hebreeën 7:12). Ook van heffingen waar de priesters recht op hadden, wordt gezegd dat ze altoosdurend zijn (Numeri 18:19). En toch is het aäronitische priesterschap afgeschaft en daarmee ook de heffingen.

 

Deze dingen waren altoosdurend, zolang het verbond geldig en van kracht was.

 

Door de dood en opstanding van Jezus is de wet veranderd en daarom is het priesterschap van de zonen van Aaron, maar ook het sabbatsgebod, opgeheven.

En als je al, tegen het bovenstaande bewijs in, staande wilt houden dat het sabbatsgebod eeuwig is. Dan geldt dat alleen voor de Israëlieten en niet voor de gemeente, niet voor de christenen. Want in de tekst staat: “De Israëlieten zullen de sabbat onderhouden, door de sabbat te vieren, zij en hun nageslacht, als een altoosdurend verbond“ (Exodus 31:16)

 

(5) Uit profetische gedeelten over het duizend jarig rijk blijkt dat in die tijd de sabbat wordt gehouden

 

Het klopt dat in het duizendjarig rijk de sabbat weer wordt gehouden (Ezechiël 46:1-7, 44:24, Jesaja 56:1-8). Maar die tijd is anders dan onze tijd. Het gaat ook daar weer om een andere periode, om een andere bedeling, met gedeeltelijk andere regels.

 

Jezus richt bij zijn wederkomst het duizendjarig rijk op. Hij slaat de opstand van de mensen neer en neemt de regering van de gehele wereld over. Bij het begin van zijn regering voert Hij een aantal regels in, waaronder de opdracht om de sabbat weer te gaan houden. Dat wordt in de theocratie aan de gehele maatschappij opgelegd.

 

Conclusie

 

De argumenten waarmee wordt geprobeerd om te bewijzen dat wij als christenen nog steeds de sabbat moeten houden, zijn niet overtuigend. En tegenover die zwakke argumenten staat het duidelijke onderwijs van de apostelen over een verandering van wet en over de sabbat ( Zie hierboven punt 6.)

 

De verwarring van deze christenen is het gevolg van het feit dat ze het Bijbelse onderscheid tussen Israel en de gemeente niet onderkennen. Ze zien niet in dat de dingen die God Israel oplegde in het verbond van Mozes, niet automatisch op de nieuwtestamentische gemeente over zijn gegaan. Ook hebben ze geen oog voor de verschillende perioden, geen oog voor de verschillende bedelingen. Bedelingen waarin God zijn regels voor de gelovigen gedeeltelijk aanpast en verandert. Ze begrijpen bijvoorbeeld niet dat er na de dood van Christus een verandering van wet heeft plaats gehad (Hebreeën 7:12).

 

8.      Maar het wordt toch niet verboden?

 

De laatste jaren is er een groeiende groep evangelische en orthodox reformatorische christenen die begonnen is met het houden van de sabbat (op zaterdag). Hoewel zij al christen waren, hebben zij dat daarvoor nooit gedaan. Ze zijn er later mee begonnen.

 

Dit is een zeer zorgelijke en on-Bijbelse ontwikkeling.

 

Waarom?

 

8.1. Ze gaan in tegen het onderwijs van Paulus

 

Paulus leerde dat voor een sterke gelovige alle dagen gelijk zijn. (Zie hierboven punt 6.)  “Nee, nee”, zeggen deze christenen, “Paulus kan zeggen wat hij wil, voor ons zijn niet alle dagen gelijk, wij heiligen toch de sabbat.”

 

8.2. Hun dubbele boodschap

 

Als je hen vraagt of het verplicht is om als christen de sabbat te houden, dan krijg je een dubbel antwoord. Ze zeggen ja en nee tegelijk.

 

Aan de ene kant zeggen ze dat het niet verplicht is, maar tegelijkertijd zeggen ze dat je wel een zegen mist als je het niet doet en dat het noodzakelijk is voor een krachtig geestelijk leven. Dus dan is het toch eigenlijk weer wel nodig om de sabbat te gaan houden.

 

Iets dergelijks doen deze christenen niet alleen met de sabbat, maar ook met de oudtestamentische feesten. Zie punt 12 van de bespreking van Wake Up: www.toetsalles.nl/htmldoc/wakeup.ha.htm .

(En lees daarnaast ook de aanvulling op die bespreking: www.toetsalles.nl /htmldoc/wakeup.dialectiek.htm , het gaat om de inleiding en het derde voorbeeld. )

 

8.3. Ze zijn onder de invloed geraakt van de Hebrew Roots beweging

 

De christenen die de laatste jaren zijn begonnen met het houden van de sabbat (op zaterdag) doen dat omdat ze onder invloed zijn geraakt van de Hebrew Roots beweging.

 

De Hebrew Roots beweging beweert dat wij, als christenen, los zijn geraakt van onze Joodse wortels. De aanhangers van de Hebrew Roots beweging zeggen dat we in onze theologie en in onze gebruiken “vergriekst” zijn. Dat is volgens hen schadelijk voor een krachtig geestelijke leven en daarom roepen zij de christenen op om terug te keren naar de Joodse wortels van het christelijk geloof. Dit is de basistheorie van de Hebrew Roots beweging.

 

Een belangrijk onderdeel van deze “terugkeer” naar de joodse wortels is het herstel van de sabbat (op zaterdag).

 

Als je de basistheorie van de Hebrew Roots beweging over neemt, dan moet je de sabbat wel gaan vieren. Want als je het echte authentieke originele christelijke geloof uit de tijd van de apostelen weer wil beleven, dan moet je terug naar de joodse wortels. En dus ook terug naar het houden van de sabbat (op zaterdag).

 

De theorie van de Hebrew Roots beweging klopt niet

 

De theorie over de vervreemding van de Joodse wortels is niet juist, ook niet op het punt van de sabbat.

 

De Hebrew Roots mensen beweren dat in de eerste eeuwen van het christendom de christenen de sabbat en de joodse feesten nog hielden. Voor die stelling is echter geen historisch bewijs. Bovendien spreekt de Bijbel hun bewering tegen.

 

Uit de Bijbel blijkt dat de christenen uit joodse synagogen werden geworpen. Dat was ook door Jezus aangekondigd (Johannes 16:2). De eerste christenen werden door de Joden tegengewerkt en vervolgd (1 Thessalonicenzen 2:15). Daarom begonnen zij met eigen samenkomsten (Zie bijvoorbeeld Handelingen 19:9). In het boek Handelingen wordt beschreven hoe overal eigen christelijke gemeenten ontstonden.

 

De christelijke gemeenten die op die manier ontstonden, werden onderwezen door Paulus en de andere apostelen. We weten welk onderwijs die eerste gemeente kregen, want we hebben documenten uit die tijd in de vorm van de brieven van het Nieuwe Testament. Wat daarin staat, werd de christenen onderwezen. In de brieven staat het onderwijs over de verandering van wet, over de verandering van de wet van Mozes naar de wet van Christus. Een verandering die het gevolg was van de dood van Christus. En dat daarom voor een christen alle dagen gelijk zijn. (Zie hierboven, punt 6)

 

De apostelen sporen in hun brieven de christenen nergens aan tot het houden van de sabbat, integendeel. Paulus zegt dat het sabbatsgebod niet meer geldt. En dat we nu leven in de realiteit waar de sabbat niet meer dan een schaduw van is.

 

Dus niet wat de Hebrew Roots beweging, namelijk hun onbewezen stelling dat de eerste christenen de sabbat bleven vieren, maar wat Paulus leert is het werkelijke authentieke christendom. Dat werd door de apostelen aan de eerste gemeente geleerd. In zijn onderwijs haalt Paulus elke religieuze motivatie om de sabbat te houden, weg.

 

Het staat niet op zichzelf

 

Het besluit van deze christenen om de sabbat (op zaterdag) te gaan houden, staat niet op zichzelf. Het gaan houden van de sabbat (op zaterdag) is bijna altijd een teken dat deze christenen de on-Bijbelse basistheorie van de Hebrew Roots beweging hebben aanvaard. Ze gaan daarom naast het houden van de sabbat meestal ook de Joodse feesten vieren en ze verdiepen zich in allerlei buiten-Bijbelse Joodse tradities, zoals bijvoorbeeld de Talmoed en het joodse huwelijksritueel. Ze beginnen over Jeshua te spreken, in plaats van over Jezus. Meestal is het een proces, waarin geleidelijk de theologie en de gebruiken van de Hebrew Roots beweging wordt overgenomen. Een proces waarin het houden van de sabbat één van de eerste stappen is.

 

Als gevolg van de theologie van de Hebrew Roots beweging, beginnen ze ook het onderscheid tussen Israel en de gemeente kwijt te raken. En het onderscheid tussen de wet en de genade, en tussen het oude verbond en het nieuwe verbond. Het boek Wake Up is daar een duidelijke illustratie van. Zie deze bespreking van het boek: www.toetsalles.nl/htmldoc/wakeup.ha.htm .

 

Wake Up draagt zo goed als alle standpunten van de Hebrew Roots beweging uit. Het is een complete theologie van de beweging. In punt 15 van de bespreking van Wake Up, wordt de Hebrew Roots beweging zelf kort besproken

 

Als christenen beginnen met het houden van de sabbat (op zaterdag), komt dat omdat het zuurdesem van de verkeerde theologie van de Hebrew Roots beweging in hun denken is binnen gekomen. Als hun denken niet wordt schoongewassen door Gods Woord, zal het zuurdesem van de Hebrew Roots leer hen verder aantasten. En dat is precies wat ik om me heen zie gebeuren.

 

Mensen worden bijvoorbeeld uitgenodigd om een keer een sabbatsviering mee te maken of een viering van één van de oudtestamentische feesten. Als ze dat doen, dan raken velen van hen gefascineerd door de mooie rituelen. Mensen zijn nu eenmaal erg gevoelig voor dit soort rituelen, speciaal als die nieuw en onbekend zijn. Tijdens die vieringen worden meestal onderdelen van de on-Bijbelse leer van de Hebrew Roots uitgedragen. Zo worden christenen de Hebrew Roots beweging binnen getrokken.

 

Veel van de christenen die meegesleept zijn met deze beweging, beseffen waarschijnlijk niet ten volle waarin ze zich hebben begeven. Maar valse leer werkt volgens de Bijbel als zuurdesem (Mattheus 16:6,12; Galaten 5:9). Als ze in die omgeving blijven, zullen de dwalingen van de Hebrew Roots beweging steeds meer greep op hen krijgen, dan worden ze er steeds dieper in getrokken, dan zullen ze op den duur geheel verzuurd raken.

 

De ernst van de situatie

 

In de Hebrew Roots beweging zien we de herleving van een dwaling waar Paulus reeds in zijn tijd veel mee te stellen had. Bijbelleraren hebben deze groep valse leraren uit de tijd van Paulus de naam “Judaisten” gegeven. Het waren ‘christenen’ die wet en genade  vermengden. Zij leerden dat een mens wel behouden wordt door het geloof in Jezus, maar dat hij daarnaast ook verplicht is om de wet van Mozes te houden. In Handelingen 15 wordt een botsing tussen Paulus en deze valse leraren besproken. Zie speciaal Handelingen 15:5. De volledige Galatenbrief is tegen hen geschreven en ook Fillippenzen 3.

 

Het is wel zo dat de Hebrew Roots beweging geen uniforme beweging is, er is onderling verschil, er is een gematigde vleugel en een radicale vleugel. Iedereen binnen de Hebrew Roots beweging onderschrijft de basisstelling over de vervreemding van de Joodse wortels en over de noodzaak om naar die Joodse wortels terug te keren. Maar niet iedereen binnen de beweging gaat even ver in de uitwerking van die terugkeer.

 

Bijna allen zijn het er over eens dat terugkeren naar de Joodse wortels inhoudt dat je de sabbat (op zaterdag) gaat houden en dat je oudtestamentische feesten, zoals het Loofhutten feest, weer gaat vieren. Maar er bestaat verschil van mening over de vraag of dit verplicht is of niet.

De ‘hardcore’ Judaisten in de Hebrew Roots beweging, stellen dat het houden van de sabbat  (op zaterdag) verplicht is. Maar de mensen van de gematigde vleugel van de Hebrew Roots beweging zeggen dat het niet verplicht is, maar tegelijkertijd zeggen ze wel dat je veel zegen en kracht misloopt als je het niet doet. En dat het daarom onmisbaar is voor een echte diepe discipelschapswandel. En zij geloven dat het huidige christendom terug moet keren naar de Joodse wortels. En als je dat gelooft, dan kun je niet anders doen dan de sabbat gaan houden. Dat is de dubbele boodschap van de gematigde vleugel van de Hebrew Roots beweging: het is niet verplicht, maar eigenlijk wel noodzakelijk. Een voorbeeld hiervan is het boek Wake Up.

 

Het gevaar is dat de christenen die binnen de invloedssfeer van de Hebrew Roots beweging komen, telkens meer opschuiven in de richting van het hardcore Judaïsme. Dat gevaar is niet denkbeeldig of louter theoretisch, ik heb het persoonlijk al verschillende keren in mijn omgeving waargenomen. Klik hier, voor drie voorbeelden hiervan: www.toetsalles.nl/htmldoc/3voorbeelden.ontsporing.htm 

 

18.4. Maar het wordt toch niet verboden? De adder onder het gras.

 

Tegen de waarschuwing die hierboven, in punt 18.3, is gegeven wordt soms ingebracht dat het volgens de Bijbel toch niet verboden is om de sabbat te houden. Immers Paulus laat het toch vrij of je al of niet de sabbat houdt: “Deze [immers] stelt de ene dag boven de andere, gene stelt ze alle gelijk. Ieder zij voor zijn eigen besef ten volle overtuigd” (Romeinen 14:5)

 

Dat klopt, dat heeft Paulus inderdaad geschreven, maar we moeten wel de context waarin hij dit zegt in de gaten houden.

 

In de gemeente van Rome waren twee groepen christenen. Een groep gelovigen uit Joodse achtergrond en een groep christenen uit heidense achtergrond. Velen uit de groep gelovigen uit Joodse achtergrond waren nog niet los van de wet van Mozes en daarom bleven ze de sabbat houden, de voedselwetten toepassen en de andere feesten houden. Paulus zegt dat de andere christenen geduld met deze groep moesten hebben. Maar hij noemt die groep wel zwak in het geloof (Romeinen 14:1,2), zij hadden niet begrepen dat de dood van Christus hen vrijgemaakt had van de wet van Mozes. (Dit Bijbelgedeelte uit Romeinen 14, is hierboven in punt 6.4 uitgebreider besproken)

 

Maar wat er nu in Nederland, onder invloed van de Hebrew Roots beweging, gebeurt, kun je daar niet mee vergelijken. Het gaat in dit geval niet om christenen die opgevoed zijn met de wet van Mozes en die daar nog niet los van zijn, zoals dat het geval was met de gelovigen uit Joodse achtergrond in de gemeente van Rome.

 

Het gaat om evangelische christenen die vrijwillig terugkeren naar deze inzetting van de wet van Mozes. Ze keren terug naar de wet, naar de dingen die van de aarde zijn, naar de schaduwen (Kolossenzen 2:17 tot en met 3:3). En dat doen ze omdat ze de valse basisstelling van de Hebrew Roots beweging hebben over genomen, ze denken dat ze door het gaan houden van de sabbat (op zaterdag) terugkeren naar het authentieke christendom. En omdat ze de basistelling van de Hebrew Roots beweging hebben overgenomen, komen ze open te staan voor de volledige gevaarlijke theologie van deze beweging.

 

Wat Romeinen 14:5 zegt, is wel van toepassing op bijvoorbeeld christenen uit orthodox reformatorische achtergrond, die van kindsbeen zijn opgevoed met de idee dat ze de zondagsabbat moeten houden. Maar het is niet van toepassing op christenen die onder invloed van de on-Bijbelse en gevaarlijke theologie van de Hebrew Roots beweging beginnen met het houden van de zaterdagsabbat.

 

8.5. Het richt op ritueel in plaats van op Jezus

 

Wat hierboven in punt 8.4. is besproken, is uiteraard de voornaamste reden waarom op dit moment het gaan houden van de sabbat gevaarlijk is. Het is gevaarlijk omdat het tegenwoordig bijna altijd is verbonden met de theologie van de Hebrew Roots beweging. Maar er zijn nog meer redenen te geven waarom het een voor het geestelijk leven schadelijk idee is om de sabbat te gaan houden.

 

(a)  Het richt je op uiterlijke dingen en niet op wat je in de Here Jezus bent en hoe je uit Hem moet leven in de kracht van God.

 

Het richt je op een ritueel in plaats van op de relatie met de levende Heer.

 

Dat wordt duidelijk als we kijken naar het grotere verband waarin de waarschuwing van Kolossenzen 2:17 tegen het opleggen van de sabbat, staat. Die waarschuwing is onderdeel van een groter betoog, dat begint in Kolossenzen 2:6 en dat doorgaat tot tenminste Kolossenzen 3:17.

 

In de gemeente van Kolosse waren mensen gekomen die leerden dat de christenen de sabbat en andere joodse feesten moesten houden. Paulus zegt de christenen dat ze daar niet in mee moeten gaan. En als reden geeft hij aan dat er een nieuwe tijd was aangebroken. De ceremonieën van de wet van Mozes, zoals de sabbat, waren schaduwen van de zaak zelf. De dood en opstanding van Jezus en de komst van de Heilige Geest hebben alles veranderd. Als christenen leven wij in de realiteit van Christus, door de kracht van de Heilige Geest. Paulus zegt: “Je moet die schaduwen achter je laten, je moet daar niet bij blijven staan.” Hij formuleert het zo: ”bedenk de dingen die boven zijn, waar Christus is, en niet die op de aarde zijn.” (Kolossenzen 3:2)

 

De nadruk ligt in het gehele Bijbelgedeelte waarin Kolossen 2:17 staat, op het nieuwe leven van Christus dat in ons is. Dat moeten we uitleven en uitwerken. Daar moeten we ons op concentreren en niet op de schaduwen, niet op de ceremonieën van de wet van Mozes. Als je gericht blijft op de oudtestamentische ceremonieën, dan richt je jezelf op de dingen die op aarde zijn. Dan blijf je leven op Oudtestamentisch niveau, in plaats van in de realiteit van het werk van de Geest en het nieuwe leven in Christus.

 

+ “Bedenkt de dingen die boven zijn.”  Dat wil zeggen: bedenk wat je bent in Christus, wandelt in Hem, leg de oude mens af, doe de nieuwe mens aan. Stel je ter beschikking van God, volg de leiding van de Geest.

 

+“bedenk ….niet de dingen die op aarde zijn.” Dat wil zeggen: houdt je niet meer bezig met de sabbat, met joodse feestdagen, met voedselwetten, etc. Want als je, je met deze dingen bezighoudt, dan ben je bezig met “de dingen die beneden zijn”.

 

Het gaat om de gerichtheid. We moeten ons niet richten op het vieren van de sabbat of op joodse feesten. Daar moet onze aandacht niet naar uitgaan, daar moeten we onze tijd en energie niet aan besteden. Die dingen moeten we niet in het centrum van ons christelijke leven plaatsen. Die dingen maken ons geen geestelijke overwinnende christenen. Je hebt niets aan sabbat houden, in de geestelijke strijd tegen de boze machten waar iedere christen mee te maken heeft (Efeze 6:10-18). 

 

Het gaat om leven op twee niveaus. Leven in de oude bedeling, met zijn ceremonieën. Of leven in de nieuwe bedeling, in de werkelijkheid waar de ceremonieën van het oude verbond schaduwen van zijn.

 

Je kunt die twee dingen niet mengen, zoals mensen uit de Hebrew Roots beweging menen te kunnen doen. Uit de praktijk blijkt dat de sabbatviering centraal komt te staan in hun geestelijk leven. Mensen verlaten er zelfs hun eigen gemeenten voor, zo belangrijk vinden ze het.

 

(b) Vastheid zoeken in een ritueel, in plaats van in de genade

 

 “Laat u niet medeslepen door allerlei vreemde leringen; want het is goed, dat het hart zijn vastheid vindt in genade en niet in spijzen: wie het hierin zochten, hebben er geen baat bij gevonden. “ (Hebreeën 13:9)

 

Dit vers spreekt over het zoeken van vastheid in spijzen. Bijvoorbeeld in de voedselwetten van de wet van Mozes. Mensen kunnen vastheid zoeken voor hun hart in dit soort wetten en ceremonieën. Dat kun je doen met de voedselwetten van de wet van Mozes, maar ook met de sabbatviering. Daar steun je dan op, in plaats van op de genade, in plaats van op het werk van Christus en op het werk van de Heilige Geest in je.

 

Hebreeën 13:9 is van toepassing op de christenen die betoverd dreigen te worden door de Hebrew Roots beweging: “Laat u niet medeslepen door de vreemde leringen van de Hebrew Roots beweging”

 

(c) Tijd verspilling

 

De hele focus op de sabbat en op de andere oudtestamentische feesten leidt tot een enorme verspilling van tijd en energie. Als christen heb je wel wat anders te doen dan elke vrijdagavond en zaterdag uitgebreid sabbat vieren en je verdiepen in allerlei joodse tradities en in de typologische betekenissen van de oudtestamentische ceremonieën (4), waar vaak uitgebreid over gespeculeerd wordt. Er worden dikke boeken over dit soort zaken geschreven (denk aan Wake Up), er worden conferentie en studiedagen over gehouden, enzovoorts. Het maakt mensen tot ijveraars voor de wet van Mozes. En dat alles zou volgens hen tot een zuiverder en krachtiger christendom moeten leiden. Die veronderstelling is absurd, zoals ook op termijn de praktijk ongetwijfeld zal gaan uitwijzen. Want aan de vrucht kent men de bomen.

 

(d) Staren naar de schaduw

 

Dat is wat deze christenen doen. Ze richten zich op de schaduwen, in plaats van op de zaak zelf (Kolossenzen 2:16.17 en 3:2)

 

Denk aan een marmeren beeld. Het staat buiten in de zon. Daardoor ontstaat er een schaduw. Er zijn mensen die het beeld willen leren kennen. Ze komen naar het plein toe, waar het beeld staat en ze gaan vervolgens uitgebreid de schaduw bestuderen. Terwijl voor hun ogen het eigenlijke beeld staat. Dit is absurd. En toch doen deze christenen precies dat.

 

De typen, waaronder de sabbat, hebben een beperkte waarde. Ze bevestigen bijvoorbeeld de eenheid van het oude en het nieuwe testament. Maar in het onderwijs van de apostelen nemen ze slechts een zeer kleine plaats in. Zie de punten 7.1 en 7.2. van het artikel over Wake Up.

 

9.      Hoe zit het dan met de zondagsheiliging?

 

Sommige christenen uit Reformatorische achtergrond denken dat het sabbatsgebod van de zaterdag is overgegaan op de zondag. Volgens hen geldt het sabbatsgebod ook voor de christenen, maar de dag waarop de sabbat moet worden gehouden, is verwisseld.

 

+ Er is geen Bijbelse basis

 

Het probleem voor deze christenen is dat er voor de stelling dat het sabbatsgebod is overgegaan van de zaterdag op de zondag, geen Bijbelse basis is.

 

Er is om te beginnen geen Bijbelgedeelte in het Nieuwe Testament dat zegt dat het gebod om de sabbat te houden, is over gegaan op de eerste dag van de week. Het staat er simpelweg niet. Wat er wel staat, is dat voor een christen alle dagen gelijk zijn en dat het sabbatsgebod is opgeheven: “Laat dan niemand u blijven oordelen inzake eten en drinken of op het stuk van een feestdag, nieuwe maan of sabbat” (Kolossenzen 2:16). Zie hierboven punt 6.

 

En als alle dagen gelijk zijn, zoals de apostel Paulus zegt, dan is er zowel geen plaats voor een zaterdagsabbat als voor een zondagsabbat.

 

+ Maar de Bijbel spreekt toch over “de dag des Heren”

 

In Openbaring 1:10 is sprake van ‘de dag des Heren’. De apostel Johannes zegt van zichzelf dat hij op de dag des Heren in geestvervoering kwam: “Ik kwam in vervoering des geestes op de dag des Heren, en ik hoorde achter mij een luide stem …..”

 

Sommigen christenen denken dat hier met ‘de dag des Heren’ de zondag wordt bedoeld. Dat is echter hoogst onwaarschijnlijk als we naar het verband kijken en als we Schrift met Schrift vergelijken.

 

De uitdrukking “de dag des Heren” komt heel vaak voor in het Oude Testament, in het bijzonder in de profetische boeken. En daar staat die uitdrukking altijd voor de oordeelstijd die zal komen vlak voor de wederkomst van Christus. Zie bijvoorbeeld Jesaja 13:6,9,10 en 2:12. Voor meer teksten, zie eindnoot (3).

 

Deze betekenis past in het verband waarin Openbaring 1:10 staat. De apostel Johannes is in ballingschap op het eiland Patmos en hij komt daar in geestvervoering. Hij wordt in de geest meegevoerd en dan ziet en hoort hij allerlei dingen. Hij krijgt van te voren de oordelen uit de eindtijd al te zien. Dat wil zeggen, hij wordt als het ware vooruit geplaatst tot in de dag des Heren, tot in de oordeelstijd: “Ik kwam in vervoering des geestes op de dag des Heren, ..”. Hij werd in de geest overgeplaatst naar die tijd, en ziet wat er dan gaat gebeurd. Hij krijgt dan de oordelen die worden beschreven in Openbaring 5 tot en met 19 te zien. In die hoofdstukken wordt de grote verdrukking beschreven.

 

+ Uit de Bijbel blijkt dat christenen op de eerste dag der week samen kwamen

 

Op de sabbat lag Jezus in het graf! Pas toen die voorbij was, vroeg op de eerste dag van de week vond men dat zijn graf leeg was (Mattheus 28:1-7; Marcus 16:1-8; Lukas 24:1). Die dag was de heerlijke opstandingsdag. Op die dag verscheen de Heer ook voor het eerst aan zijn discipelen (Johannes 20:19-29).

 

We zien dat het Avondmaal op de eerste dag van de week werd gehouden. De christenen kwamen dus op die dag samen. “En op de eerste dag van de week, toen de discipelen bijeengekomen waren om brood te breken, sprak Paulus hen toe …” (Handelingen 20:7).

 

In het begin kwamen de christenen nog elke dag bijeen om het avondmaal te vieren, om “brood te breken” (Handelingen 2:42,46). In Handelingen 20:7 zien we echter dat ze dit op de eerste dag van de week zijn gaan doen.

 

Ze waren dat gewoon, maar dat betekent nog niet dat ze die dag zagen als een verplaatste sabbat zagen. Het enige wat ze doen op die dag is samenkomen. Het was een gewoonte, geen voorschrift.

 

+ Je moet de dingen wel uit elkaar houden

 

Je moet de gewoonte om op zondag samen te komen niet verwarren met een sabbatsgebod. In het samenkomen op zondag volgen evangelische christenen simpelweg de gewoonte van de eerste christenen, zonder dat ze dit samenkomen verbinden met de sabbat.

 

   ---------------------------------------------

 

Bijlage A. Het sabbatsgebod was ook een sociale maatregel

 

Het sabbatsgebod had niet alleen een religieuze betekenis als teken van het verbond met Mozes en als onderdeel van de verbondseis van het verbond met Mozes. De sabbat was ook door God bedoeld als een sociale maatregel.

 

Het sabbatsgebod beschermde de Israëliet, tegen alsmaar door zwoegen. Maar het was ook bedoeld als bescherming voor de maatschappelijk zwakken, voor de slaven, voor de dienstknechten. God zorgde er voor dat ook zij één keer in de week een adempauze kregen. In die zin was het een stukje sociale wetgeving.

“Zes dagen zult gij uw werk doen, maar op de zevende dag zult gij rusten, opdat uw rund en uw ezel uitrusten, en de zoon van uw slavin en de vreemdeling adem scheppen.” (Exodus 23:12)

 

Daarom zei Jezus ook dat de sabbat er was voor de mens, voor het welzijn van de mens. “En Hij zeide tot hen: De sabbat is gemaakt om de mens, en niet de mens om de sabbat” (Marcus 2:27)

 

God weet wat goed voor een mens is. Het ritme van zes dagen werken en een dag rusten is goed voor de fysieke en innerlijke gezondheid van de mens. Maar het doet er niet toe op welke dag je die wekelijkse rustdag houdt. De zondag vrijwillig als rustdag apart zetten heeft hetzelfde heilzame effect als het houden van een rustdag op zaterdag. Voor veel predikanten is de zondag een dag waarop ze hard werken, daarom nemen velen de maandag als wekelijkse rustdag.

 

Bijlage B. Enkele opmerkingen over de Reformatorische positie

 

De traditionele leer over de sabbat van veel reformatorische kerken is als volgt.

 

Onderscheiden tussen de morele wet en de ceremoniële wet

 

In de wet van Mozes maken zij onderscheid tussen de morele geboden en de ceremoniële geboden. Dit onderscheid kun je inderdaad in grote lijn maken. De morele geboden zijn de geboden over hoe je met je naaste moet omgaan. De ceremoniële geboden zijn de voorschriften over de offers, de feestdagen, de voedselwetten, enzovoorts.

 

De ceremoniële gedeelten afgeschaft

 

De reformatorische positie is dat de ceremoniële geboden in Christus zijn vervuld en dat ze daarom door de apostelen zijn afgeschaft. Zij leren dat de morele geboden van de wet van Mozes nog steeds geldig zijn.

 

Het verschil met de evangelische positie is dat de evangelische christenen geloven dat de gehele wet van Mozes niet geldt voor de christenen. Zij leven onder een andere wet, de wet van Christus. In die wet zijn wel alle morele geboden van de wet van Mozes overgenomen, maar ze staan niet meer in het kader van het verbond van Mozes (ze staan niet meer in het kader van de verbondsvloek en de verbondszegen uit Leviticus 26 en Deuteronomium 28).

En in de wet van Christus zijn de morele geboden van het Oude Testament zelfs vaak nog aangescherpt. Zie hierboven, het begin van punt 6. En de verwijzing naar de Bijbelstudie over de wet.

 

Het twistpunt: een moreel of een ceremonieel gebod

 

Vanuit reformatorisch standpunt is het belangrijk om te bepalen of het sabbatsgebod valt onder de morele wet of onder de ceremoniële wet. In reformatorische kring is daar in de zeventiend eeuw heftig over gedebatteerd (6). Uiteindelijk heeft de puriteinse stroming, die het sabbatsgebod streng wilde handhaven, de strijd gewonnen.

 

Ik zelf ben van mening dat de Bijbel duidelijk aangeeft dat de sabbat tot het ceremoniële gedeelte van de wet behoort. Dat blijkt uit Kolossenzen 2:16, 17. Daar wordt ook de sabbat een schaduw genoemd van de werkelijkheid die in Christus is 

 

 

 

Topic 7: Na de dood van het lichaam,  zieleslaap of het paradijs?

 

Na de dood eerst rusten(zieleslaap) of niet?
door Leen Koster.

Terwijl ik nog in Bonaire zit, had ik het volgende op mijn hart om te schrijven. Een stuk over de zieleslaap. Er zijn heel wat christenen die denken dat men na de dood niet gelijk naar de hemel zal gaan, maar dat ze eerst in het stof zullen slapen, tot de dag des oordeels aanbreekt en de opstanding van de doden zal plaatsvinden. Dit noemt men de zieleslaap, of christelijk mortalisme. Er is hieromtrent veel verwarring. Daarom dit stuk, om helderheid te verschaffen. Wat zegt de Bijbel hier nu echt over?

Iemand die in de zieleslaap gelooft, gelooft dat er geen enkele bewustzijn zal zijn nadat hij of zij gestorven is. Dat blijft volgens hen zo, totdat de opstanding dus zal plaatsvinden. Deze leer is verre van juist. Ze halen dit o.a. uit verschillende teksten vanuit de Bijbel. Prediker 9 vanaf vers 5, lijkt bijvoorbeeld te suggereren dat de doden geen emoties kennen. In Psalm 115: 17 staat bijvoorbeeld dat de doden de Heer niet zullen loven. Deze verzen, en zo zijn er nog wel meer verzen, worden graag gebruikt als argument dat iemand die dood is volledig buiten bewustzijn is. Tevens staat er in de Bijbel dat de doden worden gezien als slapende mensen. Voorbeelden hiervan vinden we in Psalm 13:3 en bijvoorbeeld ook in Marcus 5:39. Maar, laten we eens goed gaan kijken wat dit allemaal echt betekent.

Slapen
Het is een vaststaand feit dat wanneer de Bijbel ‘spreekt’ over slapen in relatie tot de dood, dan wordt altijd het lichaam bedoeld en niet de ziel. De reden waarom het woordje “slapen” bij doden wordt gebruikt, is in de eerste plaats namelijk dat lijkt het alsof het lichaam slaapt. Een dood mens lijkt immers inderdaad op een mens die slaapt. De dood is dus een tijdige uitschakeling van het lichaam, net zoals we als levende mensen slapen. Dan is ons lichaam ook uitgeschakeld, totdat we wakker worden. Dat is wat de Bijbel feitelijk zegt. Wat belangrijk is te weten is dat de geestelijke activiteit helemaal niet uitgeschakeld is. Deze geestelijke activiteiten gaan gewoon door zonder dat we het in de gaten hebben. Dat gebeurt in ons onderbewustzijn. Soms hebben we dromen en kunnen we herinneren wat we die nacht hebben gedroomd, terwijl ons lichaam in rustte is. Het gaat dus alleen om ons fysieke lichaam, dat is wat de Bijbel ons leert en niet dat onze ziel (wij dus) na onze dood slaapt.

Engelen
Zij zijn geschapen geestelijke wezens, zonder stoffelijk lichaam (Hebreeën 1:14). Ze vertonen emoties
(Lucas 2:13, Jakobus 2:19, Openbaring 12:17). Ze bezitten intelligentie (2Kor. 11:3, 1Petrus 1:12) en ook hebben engelen een wil (Lucas 8:28-31, Judas 6). Heel duidelijk is dat wezens gewoon kunnen functioneren, zonder stoffelijk lichaam. De mens is het hoogste wezen dat geschapen is. Wij zijn naar Gods beeld geschapen (Gen. 1:27).

Ik weet nog goed dat ik als jonge jongen bij mijn tante sliep. Ik was in de ochtend even alleen in huis en moest naar het toilet. Terwijl ik de deur open deed werd er ineens doorgetrokken. Ik zag het lange touw waarmee je toen het toilet door moest spoelen heen en weer bengelen. Echter, er was helemaal niemand in het toilet. De angst sloeg mij om de oren. Wat schrok ik, zeg! Ik rende snel naar buiten. Dit was duidelijk ‘iets’ vanuit de duisternis, alleen dat wist ik toen nog niet. Toen al maakte ik kennis de djisternis, zonder dat ik het wist. Later heb ik in de bediening heel wat mensen van boze geesten bevrijd, door de kracht van de Heilige Geest, in Jezus Naam.

Mozes
Na de dood is er wel degelijk een bewustzijn en niet dat wij slapen, of in een soort van rusttoestand zijn. Kijk bijvoorbeeld maar eens naar Mozes, bij de verheerlijking op de berg. Mozes was toen allang geleden gestorven, lang voordat deze gebeurtenis plaatsvond. In Mat. 17:1-8 lezen we dat Mozes bij volledige bewustzijn was. Hij sprak met Jezus, samen met Elia, die er ook bij was. Petrus, Johannes en Jacobus, die nog op aarde leefden, waren er getuigen van. Niks geen zieleslaap, maar springlevend was Mozes, net als Elia, die ook allang niet meer op aarde leefde.

De rijke man en Lazarus
In Lucas 16:19-31 vinden we het verhaal van de rijke man en Lazarus. Als we het verhaal gaan bestuderen, dan zien we:

1. Zowel de arme als de rijke leven na de dood verder.
2. Zij verblijven allebei in aparte plaatsen.
3. Ze kunnen niet van de ene naar de andere plaats gaan. Het is onoverbrugbaar.
4. De plaats waar Lazarus is, is een goede plaats.
5. De plaats van de rijke is vreselijk.
7. Niets of niemand kan daar verandering in brengen.

Heel helder is dat deze gelijkenis gaat over de bestemming van de overledenen. Na onze dood zijn er maar twee wegen, de weg van behoud óf de weg van verderf.

Het is een gelijkenis, zeggen sommigen. Ja, dat klopt. Echter dit is niet zomaar een verhaal wat Jezus bracht. Nee, het schetst de werkelijkheid zoals het na de dood is. Jezus vertelde nooit iets zomaar. Ook hier zien we dat er volledige bewustzijn is, zowel bij de rijke man, bij Lazarus en bij Abraham, die al veel langer geleden was gestorven dan de anderen twee. Wat dus de opstanding betreft, dit staat nergens in verbinding met de ziel, maar alleen met het lichaam. De ziel(wij zijn levende zielen) leeft door, ook na de dood.

Komen wij gelijk in Gods tegenwoordigheid?
Jazeker! Absoluut! Paulus zegt:
“‭ Van‭ beide zijden‭ word ik gedrongen‭‭: ik verlang‭‭‭ heen te gaan‭‭ en‭ met‭ Christus‭ te zijn‭‭, want dit‭ is verreweg‭ het beste‭;‭” Filippenzen 1:23. ‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬
Hij zegt niet dat hij eerst een( lange) tijd zal slapen of rusten. Nee, na zijn heengaan is hij onmiddellijk met Christus.

“‭Maar we zijn vol goede moed. En we kijken ernaar uit om ons lichaam te verlaten en bij de Heer te gaan wonen.‭” 2Corinthiërs 5:8. Paulus zegt ook hier niet dat hij eerst gaat slapen, of rusten, maar hij geeft aan dat hij na zijn heengaan bij de Here zal gaan wonen. ‬‬

In Openbaring 6:9-11 (Grote Verdrukking) wordt het nog duidelijker:
“‭Toen Hij het vijfde zegel losmaakte, zag ik onder het altaar de zielen van de mensen die waren gedood omdat ze het woord van God hadden geloofd en omdat ze andere mensen van Jezus hadden verteld.‭ ‭Ze riepen luid: "Heilige en trouwe Heerser, hoelang duurt het nog voordat U de mensen op de aarde straft voor onze dood?"‭ Men stelt vragen aan de Here, terwijl ze al dood zijn. Niks geen zieleslaap, maar er is complete volle bewustzijn.‬‬‬‬

Nergens leert de Bijbel ons dat onze zielen zullen gaan slapen, nee, dit gaat alleen maar over onze lichamen.

De misdadiger aan het kruis
‭En‭ hij zeide‭‭‭: Jezus‭, gedenk‭‭ mijner‭, wanneer‭ Gij in‭ uw‭ Koninkrijk‭ komt‭‭.‭
‭En‭ Hij‭ zeide‭‭ tot hem‭: Voorwaar‭, Ik zeg‭‭ u‭, heden‭ zult gij met‭ Mij‭ in‭ het paradijs‭ zijn‭‭.‭

Er staat “heden”! Het lichaam van de misdadiger zou begraven worden, maar hij zelf(ziel)zou direct naar het paradijs gaan. Wat mooi! De misdadiger besefte dat Jezus ook voor hem stierf. Hij weet dat al zijn zonden vergeven zijn. Hij werd aan het kruis een nieuw mens, wederomgeboren! Jezus zei niet “later, eerst ga je een tijdje rusten…. ", nee, Hij zei "heden"! Dat wil zeggen…. vandaag nog!!

Lieve mensen, laat u niet van de wijs brengen dat u na de dood eerst gaat rusten/slapen. Wij, de kinderen van God, gaan onmiddellijk naar de Here toe! Halleluja!

Leen Koster.

.

Topic 8: homosexualiteit/ lesbisch.

 

 

Wie gelovig is weet dat homo of lesbisch zijnde niet de weg van God is.

Hij maakte namelijk Adam en Eva. Niet Adam en Adam.

Maar als mensen het Woord willen horen komt het ook voor dat er mensen bij zijn die homo zijn.

Wat doe ik dan?

Ik leg hun dan ook uit dat er geschreven staat, dat dit zonde is.

Hoe moeilijk het ook is, het is belangrijk de waarheid te vertellen, en dan zeg ik dus : God maakte Adam en Eva. Begrijpt u dat ?

En dat is feitelijk genoeg stof tot nadenken.

Het is natuurlijk gemakkelijker te zwijgen, ogen dicht en verder,
maar daarna zit je er wel mee dat je de waarheid niet hebt uitgesproken.

Als je je naaste liefhebt, wil je hun ook vrij hebben❤

Wie kiest voor Jezus wordt bevrijdt. AMEN

Kijk even de getuigenis hier onder van Becket Cook.

“Homo zijn is niet langer wie ik ben”: ontwerper in Hollywood heeft bovennatuurlijke ontmoeting met Jezus

Door Tirza de Jong-
21 februari 2022

ParadiseLost
De succesvolle Hollywood-productieontwerper, Becket Cook, verruilde zijn homoseksuele levensstijl voor een nieuwe identiteit in Jezus Christus. Hier is zijn verhaal, in zijn eigen woorden.

“Ik dacht dat het doel en de zin van mijn leven was om ware liefde te vinden in een ander mens – in een man – en het vinden van succes in mijn carrière. Al op heel jonge leeftijd wist ik dat ik me aangetrokken voelde tot hetzelfde geslacht.

Ik wilde het voor mezelf houden en ging uit met meisjes. Zowel op de lagere school als op de middelbare school ging ik met meisjes uit. Maar het was allemaal om de waarheid te verbergen.”

Homoseksualiteit
“Na de universiteit ben ik uiteindelijk naar LA verhuisd om acteren en schrijven na te streven. Ik wilde me meer ontwikkelen op creatief gebied. Toen was ik naar iedereen open over mijn identiteit. Ik omarmde homoseksualiteit volledig als mijn identiteit.

Na elke relatie met een man stopte ik de herinneringen weg van hoe het was geëindigd. Steeds hield ik mezelf dan voor: de volgende man zal perfect zijn, de volgende man zal geweldig zijn. Maar natuurlijk, twee jaar later was het weer voorbij. Er was overspel, ontrouw en dat was dan weer het einde van zo’n relatie.

Op dit punt in mijn leven was ik heel succesvol in mijn carrière als decorontwerper en productieontwerper. Ik deed covers voor Vogue en voor Harper’s Bazaar. Ik werkte met veel popsterren zoals Katy Perry, Paris Hilton en Oprah.

Elke beroemdheid die je je maar kunt voorstellen – daar heb ik mee gewerkt. Ook begon ik mijn eigen herenmodelijn die succesvol was. Onze kleding werd verkocht in LA en New York, Parijs.”

Leegte
“Ik ging naar alle shows en naar alle afterparties. Op een gegeven moment was ik bij een bepaalde afterparty in Parijs waar iedereen uit de modewereld aanwezig was. Ik denk dat Kanye daar dat jaar ook was.

Toen ik over de menigte uitkeek, trof het me zo diep. Ik had zoiets van: is dit alles wat er is in het leven? Alleen maar naar feestjes gaan voor de rest van mijn leven, is dit waar het allemaal om gaat? Die nacht raakte ik helemaal in paniek. Ik werd overweldigd door een gevoel van leegte.”

Bijbels
“Vervolgens ging ik terug naar LA en raakte weer verwikkeld in mijn werk. Na ongeveer zes maanden was ik met mijn beste vriend in een coffeeshop in Silver Lake. Hij was ook homo. We zagen dat er op een tafel naast ons, Bijbels lagen, en waren geschokt. Het was de eerste keer ooit dat ik een Bijbel in het openbaar in Los Angeles zag liggen.

Op dat moment in mijn leven was ik praktisch een atheïst. Uiteindelijk draaide ik me om en zei: ‘Zijn jullie christenen?’ Ze waren open en eerlijk; ze vertelden me wat ze geloven en vertelden me het evangelie.

‘Wat gelooft jullie kerk in Hollywood over homoseksualiteit?’ vroeg ik. Ze antwoordden eenvoudigweg: ‘Nou, weet je, wij geloven dat het een zonde is.’”

Henk Bruggeman
“BIJ ALLES WAT HIJ ZEI, BEGON DE WAARHEID ERVAN IN MIJN BINNENSTE TE RESONEREN.”

Kerk
“Wat het interessante ervan is, is dat ik het waardeerde hoe openhartig en eerlijk ze waren. Ze nodigden me uit om de volgende zondag naar de kerk te komen. Ik dacht: ik weet niet of ik naar jullie kerk ga, maar ik zal erover nadenken. De volgende zondag, werd ik wakker en had ik zoiets van: ik denk dat ik vandaag gewoon naar deze kerk ga.

De voorganger kwam naar voren en begon te prediken over Romeinen zeven. Toen gebeurde er iets vreemds. Bij alles wat hij zei, elk woord en elke zin die hij zei, begon de waarheid ervan in mijn gedachten, in mijn hart – in mijn binnenste te resoneren. Ik wist niet waarom. Ik zat op het puntje van mijn stoel, letterlijk op het puntje van mijn stoel.

Het was de eerste keer dat ik het evangelie echt hoorde en begreep… En voordat hij vertrok, nodigde hij mensen uit om voor zicht te laten bidden aan de zijkant van de zaal.”

Heilige Geest
“Ik ging naar een man, een vreemdeling, en ik zei: ‘Ik weet niet wat ik geloof, maar hier ben ik.’ Hij antwoordde: ‘Oké, laat me voor je bidden.’ Daarna legde hij me de handen op en bad voor me. Het leek erg intens en lang.

Ik herinner me dat ik alleen maar kon denken: waarom houdt deze hetero kerel zoveel van me? Omdat alles wat hij zei en bad, zo liefdevol leek.

Plotseling kwam toen de Heilige Geest op een manier alsof Hij me helemaal overspoelde. God heeft Zichzelf op dat moment aan mij geopenbaard. Hij zei: ‘Je bent nu geadopteerd in Mijn Koninkrijk. Welkom.’ Ik had zoiets van: wauw! En ik begon gewoon te brullen, hysterisch te huilen.

Op dat moment wist ik tot in het diepst van mijn wezen dat homo zijn niet langer was wie ik was. Maar het kon me niet schelen. Weet je, ik had net Jezus Christus ontmoet.”

Christus volgen
“Sommige mensen zeggen misschien dat ik gewoon onderdruk wie ik werkelijk ben, maar ze snappen het niet. Dat leven heb ik heel lang geleefd en ik heb meegelopen in gay pride parades. Ik liep mee in parades voor de gelijkheid van homohuwelijken, ik was super homo. Dat heb ik 30 jaar geprobeerd. Dit is eigenlijk eindelijk wie ik nu echt ben.

Mijn hoop is dat mensen zullen beseffen hoeveel mooier het is om jezelf te verloochenen en Christus te volgen in plaats van nu toe te geven aan de zonde, alleen maar om een ​​of andere behoefte te bevredigen die je op dit moment hebt.

Het is geen geluk dat van de wereld komt. Het is een vreugde die van Christus komt. Bij God voel ik een onvoorwaardelijke liefde van Hem die nooit zal weggaan. Hij zal me nooit verlaten. Ik ben blij dat ik mijn oude ik die dood is, achter kan laten,
want Hij is het waard.”

 

 

 

Getuigenis

Charlene verbrak
lesbische relatie
toen ze God leerde kennen:
“we waren gebroken”

Door Dick van den Bos-
16 juli 2021

Youroute
Charlene Hong Afat –
Angela groeide op zonder vader
en kreeg op haar jonge leeftijd te maken met seksueel misbruik.
Ze was een gebroken jonge vrouw.
Uiteindelijk werd ze verliefd op een meisje in haar klas
en ging ze een lesbische relatie aan. “Ik merkte dat juist de gebrokenheid en de ellende die we meemaakten,
ons samenbrachten.”

Ze vertelt hoe God haar leven veranderd heeft

en hoe ze nu een gelukkige moeder van vijf kinderen is.

Charlene vertelt dat het opgroeien zonder vaderfiguur moeilijk voor haar was. “Mijn moeder stond er alleen voor en als klein kind vond ik dat normaal. Mijn vader kwam toen ook nog geregeld langs. Maar hoe ouder ik werd, hoe minder hij kwam. Hij beloofde vaak dat hij zou komen, maar dan kwam hij niet. Dat deed me veel pijn.”

“Op school hadden de meeste kinderen wel een vader. Die gaf hen een cadeautje voor hun rapport of kwam hen ophalen.
Ik miste die vaderlijke liefde in mijn eigen leven.”

Op een gegeven moment kreeg Charlene last van een huidziekte. “Ik kreeg witte vlekken op mijn lichaam en voelde me vaak minderwaardig. Ik ging het ziekenhuis in en uit.” Ook kreeg ze te maken met misbruik in haar leven.

“HIJ BELOOFDE VAAK DAT HIJ ZOU KOMEN, MAAR DAN KWAM HIJ NIET. DAT DEED ME VEEL PIJN.”

Het bracht veel pijn en teleurstelling in Charlene’s leven.
Ze had het gevoel dat niemand voor haar klaarstond.

Homolevensstijl
Toen ze op het MBO terechtkwam, was haar leven al vol pijn en gebrokenheid.
“Ik zat op school en daar ontmoette ik een dame voor wie ik ineens gevoelens begon te krijgen. De gevoelens waren wederzijds. Het was alsof zij de eerste persoon was die écht van mij hield. Toen bouwden we in het geheim een homolevensstijl op.”

“HOEWEL WE WEL IN HET GEHEIM BIJ ELKAAR SLIEPEN, KWAMEN WE ER NOOIT PUBLIEKELIJK VOOR UIT.”

“We spraken af na schooltijd, gingen wat leuks doen samen of we gingen samen uit. Hoewel we wel in het geheim bij elkaar sliepen, kwamen we er nooit publiekelijk voor uit. Tien jaar geleden was er nog iets meer schaamte om dit onderwerp, meer dan in deze tijd. Het voelde allemaal best wel goed, we hielden van elkaar.”

Boze geesten
Charlene was opgegroeid in de kerk, maar ze had niet het gevoel dat ze met haar gevoelens bij mensen terechtkon.

Wel had ze vaak de overtuiging
dat haar relatie niet goed was.

“Op een gegeven moment was ik thuis en mijn moeder zat tv te kijken.
Daar kwam een fragment voorbij van een homoseksueel iemand die bevrijd werd van boze geesten. Die persoon begon zelfs over te geven.
Toen zei ik tegen mijn moeder: ‘Je mag toch wel leven als een homo?’
Toen zei mijn moeder dat het niet oké is.

Ik voelde ook
dat ik ermee moest stoppen,

maar ik had angst
om mijn vriendin los te laten.”

“IK GING MET VEEL HOMO’S EN LESBIENNES OM
EN IK MERKTE DAT WE ALLEMAAL EEN VERLEDEN HADDEN.
GEEN ÉÉN VAN HEN HAD GEEN VERLEDEN
MET MISBRUIK, OF VADERLOOSHEID.”

“Ik ging met veel homo’s en lesbiennes om
en ik merkte dat we allemaal een verleden hadden. Geen één van hen had geen verleden met misbruik, of vaderloosheid.
Je merkt dat mensen daardoor hun identiteit kunnen kwijtraken.
Alle nare dingen die we hadden meegemaakt brachten ons bij elkaar. Het maakte ons één. Ondertussen was er wel veel ruzie en jaloezie.
Ik werd er depressief van en het ging niet meer.
Onze relatie ging toen uit.”

Genezing
Charlene liep ondertussen nog steeds met haar huidziekte
en toen evangelist Jan Zijlstra in haar woonplaats Hoorn kwam bedienen,
was het voor haar een aanleiding om daarheen te gaan voor gebed.
“Ik ging erheen voor genezing, maar mijn huid genas niet. Tegelijkertijd bad hij wel tegen een geest van toverij.

Ik merkte van binnen hoeveel dat gebed veranderde in mij. Na die dienst kreeg ik

een verlangen
om terug naar God te gaan.”

Uiteindelijk keerde ze zich niet meer van het evangelie af
en kwam ze bij een krachtige kerk terecht,
die niet voor niets Powerhouse Ministries heet.
“Daar heb ik de Heer echt krachtig leren kennen
en heb ik diepe bevrijding meegemaakt.

Mijn leven is sindsdien
erg veranderd.

Ik ben tien jaar geleden getrouwd
en ik heb nu vijf kinderen.
We hebben in ons huwelijk veel strijd gehad
en ik moest nog zoveel verwerken.

Maar ondertussen
deed God een diep werk.”

“IK BEN OOK VRIJGEZET VAN EEN MANNELIJKE GEEST, DIE MIJN IDENTITEIT
DOOR DE WAR SCHOPTE.”

“We hebben gebeden en gevast en ik heb veel bevrijding gehad. Ik ben ook vrijgezet van een mannelijke geest,
die mijn identiteit door de war schopte.
Door die geest had ik ook veel boosheid en agressie in mij, ik gooide zelfs spullen in huis kapot. Het was echt een demon.

Inmiddels is alles
zo anders geworden.
De vrede is terug.”

Grote verandering
Charlene vertelt wat ze mensen zou adviseren die tegen dezelfde problemen aanlopen als zij deed.
“Ik zou adviseren om je gedrag te onderzoeken:
waarom gaan dingen niet goed?
Zijn er dingen in je kindertijd gebeurd die dit veroorzaken? Misschien komt het door het gemis van een vader, of door een ander probleem.

Het is ook belangrijk
om een goede gemeenschap
te zoeken waar je je thuis voelt en waar je kunt praten
over je problemen.”

Het heeft in Charlene’s leven
veel veranderd.

“De liefde van God
heeft zoveel in mij veranderd.

Ik heb al het slechte en negatieve
uit mijn verleden los kunnen laten

en ik ben getrouwd
met een fantastische man.

Ondanks mijn proces
bleef hij altijd lief en geduldig

en bleef hij voor me bidden.

Daar ben ik God
heel erg dankbaar voor.”

https://www.revive.nl/charlene-stapte-in-een-lesbische-relatie-onze-gebrokenheid-bracht-ons-samen/

Topic 9 : discussie/ discussiëren  ...

 

Discussie, discussiëren...

 

Ik zal even mijn eigen ervaring meegeven.

Toen ik nog aan de melk zat als verse Christen, was ik natuurlijk erg hongerig naar meer, en deze honger neemt elke dag nog toe, wat zo zal zijn tot aan het einde.

Alleen in het begin, totdat er vaste grond onder de voeten komt, wil je snel groeien, en heel veel bespreken.

Het hart loopt over en iedereen moet eraan geloven, we hebben het zelf niet in de hand, het is iets van hier boven.

Zijn geest komt in je wonen, en neemt alles over. (Alles!)

Je wil de anderen dat zalige gevoel ook geven, dus je geeft, en spreekt, het is een bron die nooit opdroogt.

Maar hier , wanneer we geen vaste grond bezitten (geestelijk) gaan we met iedereen aan de praat, en net hier komt het probleem tot stand.

Jezus zegt, spreek over het evangelie AAN WIE HET WIL HOREN!

Deze mensen noemen we ook, mensen van vrede.

Deze mensen hebben innerlijke rust, en zijn klaar om een nieuw eeuwigdurend hoofdstuk te beginnen.

Deze mensen hebben duidelijk door dat de wereld lang niet het paradijs is waar we recht op hebben.

Als ik bijvoorbeeld vraag: Mag ik voor je bidden, en het antwoord is: "Hier heb ik op gewacht", dan weet je, dit is super, Gods kracht kan stromen, Gods kracht kan ook stromen als de ander God niet kent, dat is het niet, ik bedoel met dit antwoord weet je dat je een persoon van vrede voor je hebt die klaar is voor het goede nieuws te horen, en zelfs hongerig is naar méér.

Hier kan je het evangelie vertellen.

Dus in verband met geloof (Wat geen religie is! Geloof heeft niets met religie te maken maar geloof is een hartskwwestie), is het beter om God het tijdstip te laten bepalen wanneer Hij iemand roept.

We kunnen mensen bevrijden, dopen, genezen, en dat is allemaal echt, maar wij kunnen voor anderen de relatie met Jezus niet aangaan, waardoor hun problemen die GOD had weggenomen terug opduiken, men moet zelf aan de slag.

Te veel mensen vragen gebed, terwijl ze de Bijbel thuis niet openen.

Praten is niet discussiëren, vanaf het moment dat er energie van je wordt gestolen, begrijp dan dat het praten is overgegaan in een discussie.

Het praten is plots niet meer leuk.

We willen de liefde doorgeven maar we moeten in zien dat demonen geen licht verdragen, en zeer listig te werk gaan.

Wees op je hoede voor mensen met vele vele woorden, ze vinden hun zelf zo intelligent, maar lopen in hun eigen val. Door dat ze met super geleerde ingewikkelde zaken afkomen, zoals de farizeeërs en schriftgeleerden, strelen ze hun eigen ego daarmee.

De vraag is hebben ze het door?

Nooit moet men blij zijn over het gelijk willen halen van een zaak.

God beslist daarover.

Zodat jij, die de waarheid en de liefde van Jezus had willen overbrengen, met een platte batterij huiswaarts kan gaan.

Dit vergt inzicht lieve broers en zussen, ik zie te veel discussies verschijnen, die er komen door het willen verkrijgen van gelijk.

Als je dus een mooie boodschap hebt ontvangen, en je wil die doorgeven, reageer gewoon niet meer op antwoorden van demonen, want het zijn niet de mensen die slecht zijn, maar de demonen die in hun zijn komen wonen.

Reageer er niet langer op, want dat willen ze net, een ellenlange discussie uitlokken, jou in alle bochten wringen, tot je uitgeput raakt.

Daar gaat de liefde dus aan teniet.
De liefde die zoet is, de vrede viert, die omarmt.

Wees alert lieve mensen.
Wees Godhorig en niet menshorig.
AMEN

Is er een issue in je leven waardoor je geen vooruitgang meer ervaart?
Laat ons samen de oorzaak naar boven halen zodat je terug Gods zegeningen kan ontvangen, over jou, je familie, je financiën en jou toekomst.

Stuur mij een mailtje op:
www.godsbelofte.com

Ik hou van jullie,
Én God nog zóveel meer 🙏

.

Topic 10 : Hemelse Voeding! Zo belangrijk.

Willen wij gezond worden en blijven, is het belangrijk om ook te luisteren naar wat God ons heeft voorgeschreven, als ware voeding voor onze gezondheid. Een stuk dat nogal wordt achtergehouden, heel spijtig is dat,  deel het aan ieder waar je van houdt, heb je naaste lief!

https://www.youtube.com/watch?v=RuVOmTkhy2c&feature=youtu.be

 

 

 

Topic 11: Mogen vrouwen in de bediening spreken?

 

Vrouwen behoren te spreken, profeteren & bedienen als God dat van ze vraagt!

We Zijn allen één in Christus! Voor God is er geen verschil tussen man & vrouw!

“Er kan nu geen sprake meer zijn van Jood of niet-Jood, van slaaf of vrij man, van man of vrouw, want in Christus Jezus zijn wij één geworden.” – Galaten 3:28

Onder dat er regelmatig discussie voorbijkomen of dat vrouwen nu wel een bediening als spreker, diaken of profeet en je daar als (jong) gelovige dame weleens helemaal van in de war zou kunnen raken, zou ik je willen bemoedigen om je vooral niet van de wijs te laten brengen door wat mensen zeggen, maar vooral bij alles wat je doet Gods stem te volgen!

Om je toch te bemoedigen dat God het echt met elke vrouw ziet zitten, wil ik deze toelichting schrijven en wat misstanden de wereld uit helpen! Mij lijkt de bovengenoemde tekst uit Galaten overduidelijk, voor God is er geen verschil voor degene die in Christus Jezus zijn. Omdat eenieder die gedoopt is met Zijn Geest en geschapen is vanuit dezelfde goddelijke natuur, voor God natuurlijk een even bruikbaar en kostbaar kind is geworden.

“Doe de groeten aan Priscilla en Aquila die, net als ik, voor Christus Jezus werken.” (Romeinen 16:3)

“Priscilla en Aquila hoorden hem. Zij namen hem mee naar huis en legden hem uit wat er allemaal met Jezus was gebeurd en wat dat betekende. “(Handelingen 18:26)

“Ik wil Phebe bij u aanbevelen. Zij is een fijne zuster, die veel goed werk in de gemeente van “(doet. Ontvang haar zoals het gelovigen past. Zij dient dezelfde Heer als u.” – Romeinen 16:1-2

In Bovengenoemde verzen spreekt Paulus over de Bijbellerares Priscilla en de Voorganger Phebe, dus het mag duidelijk zijn dat Paulus zelf net als God geen onderscheid maakt tussen mannen en vrouwen die in hun roeping/bediening wandelen.

Maar hoe komt het dan dat er zoveel kerken zijn die zeggen dat vrouwen niet mogen spreken of in bepaalde taken mogen?

De grootste oorzaak of bron hiervoor lezen we in een brief van Paulus aan de gemeente van Korinthe:

“Vrouwen moeten gedurende uw samenkomsten zwijgen. Ze mogen niet spreken, maar moeten ondergeschikt blijven, zoals ook in de wet staat. Als ze iets willen leren, moeten ze het thuis aan hun man vragen, want het is een schande voor een vrouw als ze tijdens een samenkomst spreekt.” (2: 1 Korinthe 15:34-35)

Vaak wordt deze tekst volledig uit zijn context getrokken en gebruikt om aan te tonen dat vrouwen dus niet mogen spreken, maar zoals ik hierboven laat zien (en dan bespaar ik je nog vele voorbeelden vanuit het oude testament waarin God vrouwen gebruikt als profeet e.d.), is dat geen principe van God. God spreekt zichzelf ook nooit tegen, dus waarom staat dit er dan.

Je moet je voorstellen dat in de tijd waarin Paulus deze brief schreef de samenkomsten er nog heel anders uitzagen dan zoals die er vandaag uitzien. In die tijd bracht elk lid van de gemeente wel iets in tijdens de samenkomst. Een profetie of boodschap werd dat getoetst door andere leden door bijvoorbeeld het stellen van vragen.

Je kunt je voorstellen dat wanneer een man iets in zou brengen in de samenkomst wat hij van God had ontvangen te delen en zijn eigen vrouw zou hem overladen met moeilijk vragen dan zou ze haar eigen man in verlegenheid kunnen brengen en zelfs domineren.

Het is natuurlijk niet bijbels om je eigen man “voor paal” te zetten, hierop wijst Paulus mijns inziens in dit vers.

De andere tekst die gebruikt wordt is de volgende:

“Ik laat niet toe dat een vrouw een man onderwijst of de baas over hem is. Zij moet zich in de samenkomsten rustig houden.” (1 Timotheüs 2:12)

Deze tekst is een brief van Paulus aan een zeer jonge Timotheüs, die de gemeente in Eese dient te leiden, wat niet altijd meevalt. Je kunt dit als een stuk in de brief zien waarin Paulus hem een bemoediging geeft dat hij niet over zich heem moet laten lopen door de oudere dames in de gemeente die hem wellicht weleens willen uitleggen hoe dat hij zaken moet aanpakken als jong broekie.

Kortom, laat je niet van de wijs brengen door mensen, maar luistern naar God die jou roept. Jezus zegt immers:

“Toen zei Hij tegen Zijn discipelen: De oogst is wel groot, maar er zijn weinig arbeiders. Bid daarom tot de Heere van de oogst dat Hij arbeiders in Zijn oogst uitzendt.” (Mattheüs 9:37-38)